وبلاگی برای کشتی اصفهان

اولین پایگاه اینترنتی مستقل کشتی اصفهان

صفحه نخست | پست الکترونیک | عناوین مطالب | فیلمهای کشتی | آموزش فنون کشتی مقاله ها | مصاحبه ها 

وبلاگ کشتی اصفهان 6 ساله شد

 

6 سال پیش در اولین شب زمستان (یلدا) با شما شزوع کردیم و همچنان با شماییم.

یا علی....

 

+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام آذر 1393ساعت 17:25  توسط محسن  | 

پهلوانی به افتادگی است ...

 

شهید سرفراز اسلام " حاج حسین خرازی "

سوره مبارکه آل عمران آیه ۱۶۹

وَلا تَحسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلوا في سَبيلِ اللَّهِ أَمواتًا ۚ بَل أَحياءٌ عِندَ رَبِّهِم يُرزَقونَ

"و هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند مرده اند ، بلکه زنده اند و در نزد پروردگارشان روزی داده می شوند."

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم آذر 1393ساعت 1:16  توسط محسن  | 

زندگی ورزشی استاد منصور برزگر

 

نویسنده : مهدی رستم پور

به نقل از : BBC فارسی

منصور از سختکوش ترین کشتی گیران تاریخ ورزش ملی ایران است. از کودکی واهمه‌ای از انجام مشاغل سخت و سنگین نداشت. پنج ساله بود که پدرش از دنیا رفت و مدتی بعد نزد یکی از برادرانش به نام نعمت، تلاش برای معاش را به عنوان شاگرد آهنگری آغاز کرد.

پسر جسور خیابان عباسی تهران، گریزی از ترک تحصیل نداشت. مدتی در مکانیکی مشغول به کار شد و حتی زمانی که کشتی گیری مشهور شده بود، مجله دنیای ورزش با درج عکس و گزارش از فعالیت او در این شغل سنگین خبر داد.

برزگر مدتی هم در منطقه داودیه در فنرسازی کار کرد.

اما کسب درآمد مانع علاقمندی برزگر به کشتی نشد. خصوصا که علی و حسین (برادران بزرگترش) شیفته این ورزش بودند.

در هفده سالگی (۱۳۴۳) تمریناتش را زیر نظر منصور اینانلو از باشگاه البرز در خیابان سلسبیل آغاز کرد و سپس به باشگاه ایزد فردوسی رفت.

نام مربی اول منصور، منصور بود و مربی بعدی‌اش هم منصور نام داشت: منصور تبریزی استاد اصلی منصور برزگر در دوران شکوفایی‌اش بود.

برزگر بیست ساله بود که در انتخابی برای المپیک مکزیکوسیتی مغلوب عبدالله موحد شد.

او که آن موقع به استخدام سازمان آب در آمده بود تمریناتش را زیر نظر شادروان حاج عبدالحسین فعلی ادامه داد. در مسابقات ۱۳۴۸ مشهد، که رقابت های قهرمانی کشور برای نخستین بار در ۱۰ وزن جدید برگزار می شد، برزگر بالاتر از صحبت الله جعفری از کرمانشاه و محمد خادم (پدر امیر و رسول) از تیم میزبان روی سکوی نخست ۶۸ کیلوگرم ایستاد.

در رقابت‌های ۱۳۵۰ تهران هم در وزنی جدید دوباره قهرمان کشور شد. او در این رقابت ها محمدرضا طاهری را شکست داد. طاهری حریف همیشگی برزگر، بیش از ۱۰ بار در انتخابی‌ها و رقابت‌های مختلف به ستاره کشتی ایران باخت.

همان سال در مسابقات انتخابی تیم ملی برای مسابقات جهانی ۱۹۷۱ صوفیه در کمند محمد فرهنگدوست گرفتار شد اما به عنوان فرد ذخیره، در فهرست مسافران صوفیه قرار گرفت.

اما سال بعدش دیگر در ایران بی‌رقیب بود و با عضویت در تیم ملی عازم مونیخ شد. برزگر در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ که اولین تجربه جهانی‌اش بود عنوان پنجم را به دست آورد.

در مونیخ با ضربه فنی مقابل یوری گوسف از شوروی به پیروزی رسید ولی تساوی با میکلوش اوربانوویچ از مجارستان و شکست ضربه فنی مقابل آدولف زیگر آلمانی باعث شد دستش از رسیدن به مدال کوتاه بماند.


سال های اقتدار

(برزگر در اوج آمادگی بسر می برد )


در سال ۱۹۷۳ که قرار بود مسابقات جهانی در تهران برگزار شود، اغلب ملی پوشان اصلی در رقابت های قهرمانی کشور (اردیبهشت ۱۳۵۲) شرکت نکردند. اما منصور برزگر در بابل به روی تشک رفت و باز هم قهرمان ایران شد.

در رقابت های جهانی تهران در گام اول با پستچی سمج آلمانی سرشاخ شد. نبرد آدولف زیگر با برزگر از زیباترین کشتی‌هایی بود که در ورزشگاه رو باز نصیری به انجام رسید. آنها در مبارزه‌ای تمام عیار به تساوی ۵-۵ رسیدند و برزگر نتوانست انتقام مونیخ را بگیرد.

اما برتری چشمگیر برزگر بر سایر حریفان، بویژه پیروزی ۶-۴ در دیدار فوق العاده حساس مقابل روسلان آشور علی‌اف از شوروی، مدال طلا را نصیب کشتی گیر ۲۶ ساله ایران کرد.

یک سال بعد تیم اصلی ایران به صلاحدید مقامات سازمان ورزش ملزم به حضور در بازی‌های آسیایی تهران شد و به همین خاطر برزگر یک مدال جهانی را از دست داد. اما توانست مدال طلای بازی‌های آسیایی را به گردن بیاویزد.

    "در سال 1974 تیم اصلی ایران به صلاحدید مقامات سازمان ورزش ملزم به حضور در بازی‌های آسیایی تهران شد و به همین خاطر برزگر یک مدال جهانی را از دست داد. اما توانست مدال طلای بازی‌های آسیایی را به گردن بیاویزد."

برزگز در مسابقات جهانی ۱۹۷۵ مینسک، تنها مدال آور تیم ملی کشتی آزاد ایران بود. اگرچه مقاومتش زیر فشار فن سگک آشورعلی­‌اف درهم شکست و با ضربه فنی باخت، اما مدال نقره را به سینه زد تا تیم ملی ایران دست خالی به تهران برنگردد.

المپیک مونترال در پیش بود و برزگر حالا در ۲۹ سالگی برخلاف المپیک پیشین، تجارب فراوانی برای کسب مدال از رقابت های المپیک اندوخته بود.

مرد همیشه حاضر در مسابقات انتخابی، این بار در انتخابی های مونترال هم روی تشک رفت و بر بیژن زرافشانی از کرمانشاه چیره شد.


شرح یک کشتی داغ

در المپیک ۱۹۷۶ مونترال، مسابقه‌ای که تصور می‌شد فینال ۷۴ کیلوگرم باشد، روز بیست و هفتم جولای و در همان دور نخست برگزار شد. منصور برزگر از ایران و روسلان آشورعلی­‌اف از شوروی جنجالی‌ترین کشتی المپیک مونترال را برگزار کردند.

در سه دقیقه نخست، برزگر ۳-۰ پیش افتاد. در سه دقیقه بعدی رقیب روس دو امتیازش را جبران کرد. در ادامه نیز مانند اغلب کشتی‌های حساس در دوران قهرمانی برزگر، او در دقایق پایانی تحلیل رفت.

در سه دقیقه سرنوشت ساز، برزگر یک اخطار کم کاری گرفت و یک بار هم خاک شد تا ۴-۳ عقب بیافتد. سپس در پی سماجت آشورعلی­‌اف برای اجرای سگک، برزگر اعلام مصدومیت کرد.

نماینده ایران دقایقی روی تشک دراز کشید و پزشک ورزشگاه نیز بالای سرش بود. وقتی بلند شد تا به مسابقه ادامه دهد، بلافاصله با زیرگیری حریفش را خاک کرد تا مجددا نتیجه را به تساوی بکشاند.

در ادامه این مبارزه برزگر با گرفتن مچ پا و برهم زدن تعادل حریف او را نیم تیغ کرد و سپس خودش در خاک نشست. داوران امتیازی به کشتی گیر ایرانی ندادند. وقتی زنگ پایان این رقابت نفسگیر به صدا درآمد، دست آشورعلی‌اف با برتری ۶-۴ بالا رفت.

دکتر محمد توکل رییس وقت فدراسیون کشتی ایران اعتراض کتبی را با مبلغ تعیین شده فیلا به کمیته برگزاری مسابقات ارائه کرد. پس از ۲۴ ساعت، فدراسیون جهانی اعلام کرد فیلم مسابقه را بازبینی کرده و نتیجه مسابقه را به ۶-۶ تغییر داده. اما چون امتیاز اول را برزگر گرفته، او به عنوان برنده مسابقه معرفی شد.


نقره مونترال

برزگر در شب دوم مقابل یانچو پاولف به برتری ۱۱-۵ رسید. سه سال پیشتر در مسابقات جهانی تهران نیز ۷-۲ بر این کشتی گیر بلغارستانی غلبه کرده بود.

در سومین روز از رقابت ها در ۸:۴۹ دقیقه مقابل جوزپه اسپانولی از ایتالیا با ضربه فنی پیروز شد. در روز چهارم نیز پشت یارمو اوورمارک از فنلاند را در ۷:۴۵ دقیقه به تشک چسباند.

در پنجمین روز از رقابت های وزن ۷۴ کیلوگرم با فرد همپل از آلمان شرقی روبرو شد و اگرچه ۸ امتیاز از دست داد، اما ۲۴ امتیاز هم گرفت و پیروزمند، راهی دور بعد شد.

جیشیرو داته از ژاپن شگفتی ساز بزرگ رقابت‌های کشتی آزاد المپیک مونترال بود. او با برتری محسوس، در شش دقیقه برزگر را ضربه فنی کرد.

همین داته سال قبلش در مسابقات جهانی مینسک با ضربه فنی به برزگر و آشورعلی‌ایف باخته بود. در مونترال اما از هفت مرتبه‌ای که روی تشک رفت شش بار با ضربه فنی به پیروزی رسید. فقط استنلی دزیدزیک آمریکایی ضربه فنی نشد و با نتیجه ۱۰-۵ به داته باخت.

منصور برزگر مقابل دزیدزیک آمریکایی نیز ۱۱-۱ جلو افتاده بود که با تحلیل رفتن قوای جسمانی اش هفت امتیاز از دست داد و موقعی که زنگ پایان به صدا درآمد، دستش با پیروزی ۱۱-۸ بالا رفت.

نایب قهرمانی برزگر، تک مدال کشتی آزاد و فرنگی ایران از المپیک مونترال بود. او پس از بازگشت به ایران در مصاحبه با مجله کیهان ورزشی گفت غیر از محسن فرح وشی بقیه اعضای تیم ملی به درد کشتی نمی‌خورند. او برخی از کشتی‌گیران را هم به "کم غیرتی" متهم کرد.

حسین حصاری در پاسخ به او در شماره بعدی مجله دنیای ورزش نوشت: "اگر کشتی برزگر با دزیدزیک ۳۰ ثانیه دیگر ادامه پیدا می کرد، او که دچار تنگی نفس شده بود سه اخطاره می شد."

وقتی در سال های بعد سوخته سرایی دو نقره جهانی گرفت، محبی یک نقره و یک برنز را به گردن آویخت و سلیمانی هم طلای جهان را نصیب خود کرد، مشخص شد که برزگر در محاسباتش نسبت به آینده هم تیمی‌ها دچار خطا شده است.

منصور برزگر در مسابقات جهانی ۱۹۷۷ لوزان هم تنها مدال آور تیم ملی ایران بود. او در این رقابت‌ها هفت دوره کشتی گرفت و در دیدار پایانی اگرچه از استانلی دزیدزیک جلو بود، اما به تدریج دچار خستگی شد.

برزگر امتیازات متعددی را از دست داد اما چند ثانیه به پایان مسابقه هنوز ۸-۷ جلو بود. وقتی حریف آمریکایی سروگردن او را گرفت خیلی راحت تعادل خود را از دست داد، روی تشک افتاد و بلافاصله ضربه فنی شد. فیلم کامل این مسابقه در شبکه یوتیوب موجود است.

او پس از این رقابت‌ها در فینال نزدیک و نفسگیر جام آریامهر، بعد از برتری مقابل محمدحسین محبی رقیب جوان کرمانشاهی‌اش از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد. به این ترتیب دوبنده‌ای که هفت سال قبل از محمد فرهنگدوست تحویل گرفته بود را به محبی سپرد.


جام های بین‌المللی

تورنمنت های بین‌المللی در دهه ۷۰ میلادی مانند امروز متنوع و پرتعداد نبودند. اما برزگر غیر از ناکامی در جام دان کولف، از تورنمنت‌های دیگر صندوقچه‌ای از مدال را گردآوری کرد:

کاپ تاتراس ۱۹۶۹ زاکوپان لهستان – طلا (۶۸ کیلو)

جام تفلیس ۱۹۷۱ گرجستان – برنز (۶۸ کیلو)

کاپ مدوید ۱۹۷۲ بلاروس – طلا (از اینجا به بعد، ۷۴ کیلو)

کاپ بخارست ۱۹۷۳ رومانی – طلا

کاپ آریامهر۱۳۵۲ تهران – طلا

کاپ بغداد ۱۹۷۴ در عراق – طلا

کاپ آریامهر ۱۳۵۳ تهران – طلا

کاپ فرایبورگ ۱۹۷۵ آلمان غربی – طلا

کاپ لایپزیک ۱۹۷۵ آلمان شرقی – طلا

کاپ آریامهر ۱۳۵۴ تهران – طلا

جام جهانی ۱۹۷۶ تولیدو – نقره

کاپ آریامهر ۱۳۵۵ تهران – طلا

جام آریامهر ۱۳۵۶ تهران – طلا


سه دهه سرمربیگری

پس از خداحافظی از کشتی بلافاصله جامه مربیگری را پوشید. مدتی کوتاه در ایزد فردوسی و سپس سال‌ها در پایگاه سازنده سازمان آب تهران به مربیگری پرداخت.

در مسابقات جهانی ۱۹۷۸ مکزیکوسیتی مربی تیم ملی بود. در پنج المپیک سئول، بارسلون، آتلانتا، سیدنی و آتن نیز هدایت تیم ملی را برعهده داشت.

البته در سئول تیم ملی را همراهی نکرد، زیرا ساعاتی قبل از اعزام به او گفته شد که نمی تواند عازم کره جنوبی شود.

گویا همزمان با جام تختی در بندرعباس و با دیدن کِشتی های حامل گندم، از سیاست‌های اقتصادی دولت وقت انتقاد کرده بود. یکی از مربیان تیم ملی کشتی فرنگی اظهارات او را به مقامات حراست تربیت بدنی منتقل کرده بود و همین کافی بود تا برزگر خط بخورد.

در آتلانتا نیز حاشیه‌های فراوانی پیرامون تیم ملی وجود داشت که اوج آن، اختلافات برزگر با عباس جدیدی بود. در المپیک آتن نیز میانه او با محمدرضا طالقانی رییس وقت فدراسیون کشتی به شدت شکراب شده بود که روی عملکرد ملی پوشان نیز تاثیر گذاشت.

برزگر بعد از رقابت‌های المپیک آتن گفت: "کسی تا به حال ندیده بود یک رییس فدراسیون خواهان زمین خوردن تیمش باشد".

در دوران سرمربیگری او اتفاقات تلخ و شیرین فراوانی برای تیم ملی کشتی آزاد ایران رخ داد. مثلا در مسابقات جهانی ۱۹۹۰ توکیو نتایج خوبی رقم خورد و از آن مهمتر، حاشیه ای پیرامون تیم ملی به وجود نیامد. همین وضعیت در چند تورنمنت دیگر از جمله مسابقات جهانی ۱۹۹۵ آتلانتا نیز تکرار شد.

    "منصور برزگر در سال ۱۳۸۸ که به دعوت وزارت نفت در برازجان مشغول آموزش کشتی بود، دچار پارگی روده شد. عمل جراحی را از سرگذراند و سپس به صورت اختصاصی با هواپیما به تهران منتقل شد. او در بیمارستان خاتم الانبیای تهران و با مراقبت های وِیژه از خطر مرگ گریخت."

در مسابقات جهانی ۱۹۹۱ وارنا وقتی والنتین یوردانف در وضعیت خاک، زانوی ترکان را به خطا کشید و داور سوت نزد، برزگر دوید وسط تشک و زانوی ترکان را آزاد کرد. همین باعث شد تا کارت قرمز بگیرد و از کنار تشک اخراج شود.

اکبر فلاح پس از کسب مدال طلا در مسابقات جهانی ۱۹۹۳ گفت در این موفقیت سهمی برای برزگر قائل نیست. فلاح یادآور شد که قبل از شروع رقابت‌ها برزگر به او گفته بود که اوت خواهد شد.

در مسابقات جهانی ۱۹۹۴ استانبول، شب وزن کشی برای اکبر فلاح و علی اکبرنژاد، تک کشتی انتخابی گذاشت و طبق معمول، آن دو از هم امتیازی نگرفتند. برزگر رای به انتخاب مجدد فلاح داد. اکبرنژاد دقایقی طولانی در سالن تمرین می‌گریست. فلاح در آن رقابت ها حذف شد.

در مسابقات جهانی ۲۰۰۶ گوانگ­ژو اگرچه نتایج ضعیف سال قبل در بوداپست جبران شد اما شکست ناباورانه حیدری مقابل روسلان شیخ­اوف (بلاروس) عملکرد خوب تیم ملی را تحت الشعاع قرار داد. همچنین برزگر محموداسماعیل پور را عامل شکست یزدانی مقابل ساجیدوف از روسیه معرفی کرد.

در مسابقات جهانی ۲۰۰۷ باکو که گام آخر برزگر در تیم های ملی بود، سمت مدیر فنی را برعهده داشت و حیدری هم سرمربی بود. اما تیم ملی نتوانست نتایج مطلوبی بگیرد.

بهترین نتیجه را سعید ابراهیمی کسب کرد که مربیان تیم ملی با انتخاب او موافق نبودند.

برزگر اکنون در ولنجک زندگی می‌کند و دو پسر و یک دختر دارد. هر دو پسرش کشتی گیر بودند و پسر بزرگترش مازیار، سال ۱۳۸۰ در همدان نایب قهرمان ۶۹ کیلوگرم ایران شد.

فعالیت اقتصادی برزگر در سال های اخیر ساختمان سازی بوده است.

سال ۱۳۸۸ که به دعوت وزارت نفت در برازجان مشغول آموزش کشتی بود، دچار پارگی روده شد. عمل جراحی را از سرگذراند و سپس به صورت اختصاصی با هواپیما به تهران منتقل شد. او در بیمارستان خاتم الانبیای تهران و با مراقبت های وِیژه از خطر مرگ گریخت.

برزگر که مدتی در چین به آموزش کشتی پرداخته بود، برای المپیک لندن مذاکراتی با فدراسیون کشتی ترکیه داشت تا هدایت این تیم را برعهده بگیرد اما توافق نهایی حاصل نشد.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم آذر 1393ساعت 15:56  توسط محسن  | 

هاشم قنبری اسطوره تکرار نشدنی کشتی ایران

هاشم قنبری بزرگ مردی که در کشتی ایران یگانه است.

سلطان سوبلس و سالتوی ایران ... هیچ کشتی گیری از سوبلس ها و سالتوهای او در امان نبود ...

گردن کلفت ترین حریفان را جا کن می کرد و به پل می زد ... عکسی از سالتو های بی نظیر او را خدمت دوستان پیشکش می کنم تا شما هم از دیدن آن حظ کنید .

(اگر اشتباه نکرده باشم این عکس سالهای 52  تا 55  در سالن 17 شهریور اصفهان گرفته شده است)

سلامتی پهلوان هاشم قنبری بزرگ کشتی اصفهان صلوات 

" اللهم صل علی محمد وآل محمد "

+ نوشته شده در  دوشنبه هفدهم آذر 1393ساعت 23:35  توسط محسن  | 

با سلام خدمت دوستان

دوست خوبم جناب آقای " علی اکبر سلیمیان " از کشتی زرین شهر  قبول زحمت کردند به عنوان یکی از نویسندگان افتخاری با وبلاگ کشتی اصفهان همکاری کنند . امیدوارم خداوند توفیقشان دهتد و از این به بعد از مطالب و نوشته هایشان بهره مند گردیم .

کشتی زرین شهر دلاور مردی مثل شهید حسین قجه ای را به کشتی اصفهان تحویل داد . روحش شاد و نامش جاودان باد

محسن شیرانی

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم آبان 1393ساعت 0:23  توسط محسن  | 

داستان تلخ زندگی بابک قربانی

 

AxGiG,عکس گیگ پایگاه آپلود عکس ویژه وبلاگنویسان

به گزارش "ورزش سه"، می گفتند حال و روز خوشی در زندان ندارد.قهرمان سرشناس کشتی فرنگی که پشت بسیاری از نامداران کشتی جهان را به خاک نشانده بود و پیش از به زندان رفتن از وی به عنوان یکی از امیدهای کشورمان برای کسب مدال طلای المپیک یاد می شد ،به جرم قتل بیش از دو سال را در زندان دیزل آباد کرمانشاه با متهمان قاچاق مواد مخدر،سارقان و خلافکاران حرفه ای روزگار خود را سپری کرد.تاوان اشتباه او سخت و غم انگیز بود؛اما برای قانون نام ها و نشان ها حکم به برتری نمی دهد.

روزهای قهرمانی و ستاره شدن بابک 
بابک قربانی که بود و چه عناوین و افتخاراتی را در دنیای قهرمانی به دست آورده است؟ به عقب بر می گردیم،به روزهایی که بابک نوجوان کشتی را آغاز کرد و خیلی زود به یک کشتی گیر نامی تبدیل شد.

بابک به همراه برادرش محمد کشتی را در نوجوانی نزد تورج مهری مربی سازنده کرمانشاهی آغاز کرد.از همان آغاز، مربی باشگاه پی به استعداد و نبوغ بالای او برد.پس از کمی تلاش و تمرین بابک قربانی خود را در مسابقات کشتی فرنگی قهر مانی کشور به عنوان یک مدعی مطرح به جامعه کشتی معرفی کرد. همگان در آن دوران پیش بینی آینده ای درخشان را برای او و برادرش می کردند. انگار ستاره ای بزرگ در حال ظهور بود.بابک جوان مانند بابک تاریخ ساز ایران نیز میل به جاودانگی داشت. روند رو به رشد قهرمان کرمانشاهی ادامه یافت تا اینکه در رده سنی جوانان پس از موفقیت در مسابقات قهرمانی کشور و انتخابی تیم ملی در مسابقات آسیایی کشتی فرنگی جوانان سال 2008 در دوحه قطر مدال طلا را به گردن آویخت. سال 2009 آخرین سالی بود که در رده سنی جوانان کشتی گرفت و با کسب مدال طلای آسیا،سومی جام یادگار امام و قهرمانی در مسابقات کشتی فرنگی جوانان جهان در آنکارا با کارنامه ای درخشان پا در رده سنی بزرگسالان گذاشت. سال 2010 در مسابقات قهرمانی آسیا مدال طلا را به گردن آویخت.او در هر تورنمنتی که حضور می یافت به چیزی جز مدال طلا فکر نمی کرد که نتیجه آن دو طلای جام یادگار امام و جام جایزه بزرگ باکو بود.اگرچه در همان سال در مسابقات جهانی مسکو امیر علی اکبری در وزن 97 کیلو نماینده کشورمان بود اما در بازی های آسیایی گوانگجو بابک قربانی در این وزن کشتی گرفت و با نمایشی خیره کننده مدال طلای وزن 97 کیلو کشتی فرنگی را برای کشورمان به ارمغان آورد.قهرمانی در جام جهانی 2011 بلاروس و فتح دوباره مدال طلای مسابقات معتبر جایزه بزرگ باکو آخرین افتخارات بابک قربانی در دنیای کشتی بود.

دوپینگ ومحرومیت قربانی
سال 2011 یک اتفاق تلخ مسیر زندگی قهرمان طلایی کشورمان را به طور کلی عوض کرد. پیش از مسابقات جهانی استانبول حضور او و امیر علی اکبری در وزن 97 کیلو کار را برای محمد بنا جهت انتخاب یکی از این دو مدعی برای حضور در مسابقات جهانی سخت کرده بود.بنا به سیستم انتخابی اعتقادی نداشت و از نحوه تمرینات ملی پوشان و عملکرد آنها در تورنمنت های بین المللی کشتی گیران مورد نظر خود را انتخاب می کرد.رقابت قربانی و علی اکبری آنچنان حساس بود که بنا تصمیم گرفت سنت شکنی کرده و برای آن دو مسابقه انتخابی برگزار کند.این دو کشتی گیر برای آماده نگه داشتن خود و پیروزی در مسابقه انتخابی از مواد نیروزای ممنوعه استفاده کردند . ماموران وادا دوماه پیش از رقابت های جهانی به خانه کشتی مراجعه کرده و اقدام به گرفتن تست دوپینگ از چند ملی پوش نموندند.پس از مدت کوتاهی اعلام شد که بابک قربانی و امیر علی اکبری دوپینگی هستند و به خاطر استفاده از ماده ممنوعه آنابولیک استروئید هریک به مدت دو سال از حضور در مسابقات کشتی محروم می شوند.هردو کشتی گیر پس از آن اتفاق سرنوشت متفاوت و تلخی را تجربه کردند اما حکایت بابک قربانی تلخ تر و ناگوار بود.

جمعه نهم تیرماه 1391 و آغاز روزهای سیاه
جمعه نهم تیرماه 1391 بدترین روز زندگی بابک قربانی و آغاز موج دوم سیاه روزی ها و ایام تباه او بود.بابک به همراه برادرش محمد برای تفریح و شکار به ارتفاعات کرمانشاه می روند.در مسیر بازگشت او در کنار محلی اطراف یک روستا مشغول شناکردن می شود.اما ممانعت و برخورد لفظی جوانی باعث درگیری میان آنها می شود.کار به نزاع بیشتر و حضور افراد محلی می کشد.بابک با تفنگ شکاری خود یکی از افراد نزاع کننده به نام سجاد زارع را به قتل می رساند و متواری می شود.او پس از چند روز اختفا سرانجام خود را به ماموران انتظامی معرفی می کند و دستگیر و زندانی می شود.

زندان و بلاتکلیفی بابک
حبس در زندان دیزل آباد به روزگار غم و اندوه بابک و برادرش محمد تبدیل شد.محمد پس از چند ماه آزاد می شود و بابک همچنان ماندگار در زندان.خانواده مقتول اصرار به قصاص او داشتند.کار برای این قهرمان کشتی سخت شده بود.در این مدت چند جلسه دادگاه برگزار شد اما بدون نتیجه ادامه آن به تاریخ دیگری موکول شد.ازآن زمان تعدادی از قهرمانان و بزرگان ورزش به دیدار بابک رفتند.ازجمله محمدرضا طالقانی،محمدبنا،حمید سوریان،امیرعلی اکبری،رسول جزینی،طالب نعمت پور،حسن رنگرز،افشین بیابانگرد،حسین رضا زاده... در زندان حضور یافتند و از او دلجویی نمودند. حتی تعدادی از رسانه های ورزشی نیز وضعیت بابک قربانی را پیگیری کردند. یکی از نشریات ورزشی معتبر عکس جلد ویژه نامه نوروزی خود را به ملاقات حمید سوریان و بابک قربانی در زندان اختصاص داد. از روزهای شرمساری و ندامت جوانی که به جای تشک های زرد کشتی اینک درزندان هم تیمی سابق خود را ملاقات می کرد. بابک از آنچه فکرش را بکنید در زندان آزار دید.او از تلویزیون زندان مسابقات المپیک را به تماشا نشست و شاهد قهرمان تیم ملی کشتی فرنگی وفتح مدال طلای المپیک توسط قاسم رضایی در وزن 97 کیلوبود؛حریفی که در آخرین مسابقه خود در لیگ برابر قربانی با اختلاف امتیاز بالا و ضربه فنی مغلوب شده بود .

قربانی در زندان به جای عنوان قهرمانی و پهلوانی مهر قاتل روی پیشانی اش خورده بود و سخت خودخوری می کرد.با این حال همچنان امید به آزادی داشت. وی در پاسخ به سوال خبرنگاری که پرسیده بود چقدر به روشن بودن آینده امیدواری چنین گفت: آدمی به امید زنده است.هرچه خدا بخواهد،به همان راضی هستم. ای کاش دوباره شرایطی فراهم شود که بتوانم از زندان نجات پیدا کنم و دوباره بتوانم دوبنده تیم ملی کشورم را به تن کنم. دوست دارم حقانیت خود را به مردم ایران ثابت کرده و مدال المپیک را به دست آورم و آن را به مادر سجاد تقدیم کنم.

از آغاز سال 93 و طولانی شدن حضور قربانی در زندان،او دیگر روحیه خوب خود را از دست داده بود.تورج مهری مربی سازنده او یکی از کسانی بود که در کنار خانواده پیگیر وضعیت شاگردش بود.او همیشه می گفت امید برای رهایی بابک وجود دارد اما اگر دست روی دست بگذاریم خیلی زود بابک را از دست خواهیم داد.این مربی همیشه از برادران محبی که از بزرگان کشتی کرمانشاه محسوب می شوند گلایه داشت که برای آزادی بابک قدمی برنداشته اند و حتی به ملاقات او نرفته اند و از جامعه کشتی و ورزش می خواست برای آزادی قربانی قدم های محکمی بردارند تا بابک آزاد شود و دوباره روی دایره طلایی افتخار آفرینی کند.

به گفته مهری در روزهای آخر شاگردش روحیه خوبی نداشت و از اینکه در کنار قاچاقچیان و سایر مجرمان و تبهکاران در یک مکان و زیر یک سقف به سر می برد ناراحت و از بلاتکلیفی خود خسته شده بود.

خود کشی و پایان راه
25 آبان 1393 خبری تلخ و تکان دهنده بر روی خروجی خبرگزاری ها و سایت های خبری قرار گرفت.بابک قربانی عضو اسبق تیم ملی کشتی و قهرمان بازی های آسیایی گوانگجو در زندان خودکشی کرد. شاید او به پایان راه امید رسیده بود.شاید از پیگیری های بزرگان ورزش و دیگر مسئولان برای آزادی خود و جلب رضایت از خانواده مقتول مایوس شده بود. قهرمان جوان با خوردن قرص به زندگی خود در سلول های سرد زندان پایان داد.

بابک دوبار قربانی شد. یک بار قربانی دوپینگ که نتیجه آن دوسال محرومیت از کشتی در شرایطی که از آرمانی ترین دوران ورزشی خود سود می برد ودیگری قتل که نتیجه آن خودکشی در زندان دیزل آباد کرمانشاه بود.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم آبان 1393ساعت 11:22  توسط بابک شیرانی  | 

بابک قربانی برای همیشه آزاد شد!!

 

وبلاگی برای کشتی اصفهان درگذشت " بابک قربانی " ملی پوش اسبق تیم فرنگی ایران را به جامعه کشتی تسلیت عرض می نماید .

روانش شاد و یادش گرامی.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم آبان 1393ساعت 23:49  توسط محسن  | 

کشتی گیر محکوم به اعدام خودکشی کرد

AxGiG,عکس گیگ پایگاه آپلود عکس ویژه وبلاگنویسان

 

تهران- ایرنا- «بابک قربانی» - کشتی گیرمحکوم به اعدام - در زندانی در شهرستان کرمانشاه خودکشی کرد.

به گزارش ایرنا به نقل از یک منبع آگاه، قربانی شنبه شب با خوردن تعدادی قرص خودکشی و به رغم انتقال به بیمارستان فوت کرد. 

براساس گزارش های انتشار یافته از محتویات پرونده، این کشتی گیر ملی پوش سال 1391 در حالی که از کوه های اطراف کرمانشاه از شکار باز می گشت، با چند نفر درگیر شده و یکی از آنان را به قتل رسانده بود. 

به گزارش ایرنا به نقل از یک منبع آگاه، قربانی شنبه شب با خوردن تعدادی قرص خودکشی و به رغم انتقال به بیمارستان فوت کرد. 

بابک قربانی در زندان دیزل آباد کرمانشاه خودکشی کرد.

براساس این گزارش «دانیال هودرجی» مسوول روابط عمومی اداره کل دادگستری استان کرمانشاه نیز در این باره روز یکشنبه به خبرنگار ایرنا گفت: بابک قربانی قربانی مقدار زیادی قرص مسموم کننده مصرف کرده و این مساله عامل مرگ وی بوده است. 

بابک قربانی بیش از دو سال است به همراه برادرش محمد قربانی به جرم قتل عمد در زندان مرکزی کرمانشاه به سر می برد. 

اولیا دم در این مدت با وجود پادرمیانی افراد زیادی از شخصیت های استان کرمانشاه و کشور رضایت نداده بودند. 

قربانی در حوالی روستای نوژی وران از توابع شهرستان هرسین یک جوان روستایی را با تفنگ به قتل رسانده بود. 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم آبان 1393ساعت 23:3  توسط بابک شیرانی  | 

آفرین بر یدالله عرب جعفری


مسابقات قهرمانی کشتی فرنگی کشور (93) در تهران در حالی به پایان رسید که دوست و کشتی گیر خوب شهرمان جناب آقای

" یدالله عرب جعفری "

هم به مقام پنجم رسیدند.

متاسفانه من نتوانستم دیدار ها را ببینم اما با ملاقاتی که با استاد سعید جامعی داشتم از وضع کشتی ها پرسیدم و آقا سعید از کشتی آقای عرب جعفری خیلی راضی بودند و گفتند اگر در کشتی یدالله ناداوری و بد قضاوت نمی شد حتما به مقام های بالا می رسیدند و اظهار داشتند یدالله دلاورانه جنگید.

شخصا با دوست گرامی آقا یدالله آشنایی دارم و خوشحالم از اینکه بعد از اینکه چندین سال از تشک دور بوده اند دوباره برگشته اند . ناگفته نماند یدالله عرب جعفری برنز جوانان جهان ( 2008 - ترکیه ) را در کارنامه دارد. 

از همین جا خسته نباشید و خدا قوت می گویم به یدالله عرب جعفری.

همچنین آقای شیران (امیرحسین) هم به به مقام پنجمی رسیدند که امیدوارم سال بعد حتما روی سکو بروند.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم آبان 1393ساعت 0:7  توسط محسن  | 

میزبانی جویبار برای رقابت های کشتی جام باشگاه های جهان

ابراز رضایت رسول خادم از امکانات جویبار برای میزبانی رقابت های کشتی جام باشگاه های جهان

ساری – ایرنا – رییس فدراسیون کشتی گفت : امکانات شهرستان جویبار برای میزبانی از نخستین دوره رقابت های کشتی جام باشگاه های جهانی مطلوب ، اما نیازمند تلاش بیشتر برای رسیدن به استانداردهای بین المللی است .

 

'رسول خادم ' عصر چهارشنبه در حاشیه بازدید از امکانات ورزشی شهرستان جویبار در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود : این شهرستان در مدت زمانی اندک ، زیرساخت های مناسبی را برای برگزاری مطلوب رقابت های کشتی جام باشگاه های جهان فراهم کرد که تداوم این شرایط موجب رسیدن به میزان مطلوب و مورد نیاز است .

وی بیان کرد : با وجود همسبتگی مطلوب مدیران استانی و شهرستانی برای بهبود شرایط موجود، جویبار به دلیل برخورداری از علاقه مندان فراوان به کشتی ، نیازمند برخورداری از سالنی با ظرفیت بیشتر تماشاگران است . 

نخستین دوره مسابقات کشتی جام باشگاه های جهان در رشته آزاد قرار است پنجم تا هفتم آذر به میزبانی جویبار برگزار می شود.

بر اساس اعلام مسوول روابط عمومی اداره کل ورزش و جوانان مازندران ، خادم پس از پایان این بازدیدها ، به شهر بابل سفر کرده و از امکانات این شهر برای میزبانی از رقابت های کشتی آزاد قهرمانی کشور نیز بازدید می کند . 

مسابقات کشتی آزاد بزرگسالان قهرمانی کشور یادواره امامعلی حبیبی قهرمان المپیک و جهان ، وزهای 28 تا 30 آبان ماه به میزبانی بابل برگزار می شود.

خادم اواخر ماه مهر نیز از امکانات ورزشی شهرستان جویبار برای میزبانی از رقابت های کشتی آزاد جام باشگاه های جهان بازدید کرده بود

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم آبان 1393ساعت 12:22  توسط بابک شیرانی  | 

نتایج مسابقات انتخابی کشتی بزرگسالان استان اصفهان

به گزارش روز شنبه ایرنا، این مسابقات به مدت دو روز در ورزشگاه شهدای هفدهم شهریور اصفهان برگزار شد و نتایج زیر بدست آمد.

کشتی آزاد بزرگسالان :

- وزن 57 کیلوگرم: نفر اول سجاد صالح پور، دوم سید مصطفی شجاعی و سوم به صورت مشترک سجاد لیریایی و خلیل اقرلو.

-وزن 61 کیلوگرم : نفر اول امیر فتاح، دوم سید احسان موسوی و سوم مشترک سجاد امینی و آرش کاویان.

- وزن 65 کیلوگرم: نفر اول منصور زارع شریف، دوم مهدی فیروزی،سوم مشترک سید احمد موسی کاظمی و علی اصغر جباری.

- وزن 70کیلوگرم: اول سیاوش گودرزی، دوم احمد فیروزی،سوم مشترک سعید نجفیان و آرش سلطانی پور.

- وزن 74کیلوگرم: اول علی عباسی، دوم محمد شاطریان و سوم مشترک محمدرضا روح پرور و میثم سلطانی.

- 86 کیلوگرم: اول بهمن شیخان، دوم علیرضا سلیمانی و سوم سید محسن حسینی و محسن نوروزی.

- وزن 97 کیلوگرم: اول حامد حنایی نژاد، دوم ابراهیم رحیمی و سوم محسن طالبی و بهنام خزایی.

- وزن 120 کیلوگرم: اول احمدرضا عابدینی،دوم رسول سلمانی، سوم اشکان عسگری و رسول براتی.



** مسابقات کشتی فرنگی:

- وزن 59 کیلوگرم: اول ایوب گراوند،دوم سینا شیرازی و سوم مشترک مرتضی رضاپور و مهدی عرب جبلی.

- وزن 66 کیلوگرم : اول بهرام جمالپور، دوم ایوب طالبیان و سوم مشترک سجاد گلی و محمد رفیعی.

- وزن 71کیلوگرم: اول کامران یزدی،دوم سعید سلیمیان و سوم مشترک امید سپیانی و حمیدرضا جمشیدی.

- وزن 75 کیلوگرم: اول هوشنگ جلیلی، دوم ابوالفضل لک و سوم مشترک علی رستمی و وحید صالحی.

- وزن 80کیلوگرم: اول امیرحسین شیران، دوم صالح کیان ارثی و سوم مهدی فرهادی.

- وزن 85 کیلوگرم : اول یدالله عرب جعفری،دوم حسین رشمانی و سوم مشترک حسین یوسلیانی و امید احمدی.

-وزن 98 کیلوگرم: نفر اول علیرضا قربانی، دوم پژمان عباسی و سوم مشترک امین خسروی و وحید سپیانی.

- وزن 130 کیلوگرم: نفراول رحیم مهدیان، دوم سید رضا سجادی و سوم مشترک مسعود اله یاری و مرتضی خجندی.

در این مسابقات بیش از 200 کشتی گیر در اوزان مختلف دو رشته آزاد و فرنگی به رقابت با حریفان خود پرداختند.

نفرات برتر این مسابقات به مسابقات قهرمانی کشور که دو هفته دیگر در تهران و بابل برگزار می شود، اعزام خواهند شد.

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم آبان 1393ساعت 0:20  توسط محسن  | 

تواضع, تواضع و تواضع...

AxGiG,عکس گیگ پایگاه آپلود عکس ویژه وبلاگنویسان


پایه ی اصلی و انکار ناپذیری از آیین پاک ِ جوانمردی,
"پهلوون باس افتاده باشه" 
جمله ای که شاید همه ی ما بارها و بارها شنیده ایم, 
جمله ای که در قدیم نه تنها به عنوان یک اصل "اعتقادی" پذیرفته شده بود بلکه در "عمل" و کردار و رفتارِ هر کسی که به او پهلوان و جوانمرد گفته میشد مشهود بود! و گرنه محال بود که مردم شخصی را صرفا به خاطر قدرت و اندامش پهلوان و جوانمرد خطاب کنند,
موضوعی که امروزه و مخصوصا در سالن های ورزشی بالاخص باشگاههای بدنــــسازی؛ روز به روز شاهد ِ کمرنگ و کمرنگتر شدن این اصلِ آیین جوانمردی در فرهنگ کشورمان هستیم,
به نحوی که تا ورزشکاری قدری از لحاظ فیزیک و قدرت خود را نسبت به دیگران برتر احساس میکند دچار غرور کاذب شده و احترام و افتادگی و تواضع را فراموش کرده و از این برتری صرفا به دنبال مقاصدی مانند خودنمایی استفاده میکند,
اما در قدیم, درب زورخانه ها را کوتاهتر از قامت ورزشکاران میساختند, تا به نحوی که ورزشکار هم هنگام ورود و چه هنگام خروج ناچارا موظف به خم کردن سر خود باشد, خب سوال است که چرا؟؟؟!
که بر فرض مثال پهلوانی مانند "یزدی بزرگ" وقتی که هر بار به عنوان "قوی ترین مرد ایرانزمین" وارد زور خانه میشود بداند که غرورش را باید بیرون زورخانه جا گذاشته و با افتادگی وارد گود شود,و با تواضع هم خارج شود,
یا وقتی پیشوای جوانمردان ایران زمین "حاج سید حسن شجاعت (رزاز)" در اوج قدرت و غرور جوانی , در زورخانه 14 پهلوان بزرگ را به زمین میزند, هنگام خروج از زورخانه با خم کردن سرش برایش یادآوری شود که تنها چیزی که با خود از زورخانه بیرون میبرد عزت نفس و سلامت نفس و منش پهلوانی و جوانمردی و رادمردی است و لاغیر, که غرور کاذب و تکبر هیچ جایی در آیین جوانمردان و پهلوانان ندارد.

به امید احیا و ترویج آیین پاک رادمردی و جوانمردی نه تنها در میان ورزشکاران بلکه در میان تمامی اقشار جامعه,

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم آبان 1393ساعت 19:17  توسط بابک شیرانی  | 

پهلوان پنبه!

 

AxGiG,عکس گیگ پایگاه آپلود عکس ویژه وبلاگنویسان

"پهـــلوان پنبه"

در مقام شوخی و مزاح و همچنین سرزنش کردن, لقب ورزشکاران درشت هیکل ولی بی هنر است؛
این وجه تسمیه از قرن ها قبل به مناسبت آدمک های پنبه ای که حلاج ها در موقع چراغانی از گلوله های پنبه میساختند و جلوی دکان خود میگذاشتند به وجود آمده,
"میر تقی کاشی" صاحب تذکره "خلاصه الاشعار" مینویسد:
در یکی از شب های چراغانی "خواجه نعمت کرباس فروش" که مردی عظیم الجثه ولی با چهره ی بچه گانه بوده در جلوی دکان حلاجی کنارِ آدمک پهلوان پنبه ی آن دکان نشسته بوده و هنگامی که شاعر اورا درآن وضع میبیند این قطعه را میگوید:

بــــــــهر آئین دکه حلاج, حاجت اینهمه خراج نبود / خواجه نعمت نشسته بود آنجا, "پهلوان پنبه" احتیاج نبود...

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم آبان 1393ساعت 18:59  توسط بابک شیرانی  | 

اصفهانا سرزمینم را نگینی ...

 

جاری شدن  صدای زندگی و رود عشق بر ملت شریف اصفهان مبارک و خجسته باد





اولین عکسهای خروش زاینده رود بعد از 17 ماه



دیشب وقتی بعد از 17 ماه دوباره زاینده رود را با خروش و خشم بغض آلودش دیدم یاد این آهنگ استاد افتخاری افتادم که :
اصفهانا سرزمینم را نگینی
گوهر تابنده ایران زمینی
سرفرازا سرخوشا شادا که اکنون
پایتخت امت دین مبینی

ای نسیم آورده بویت صبحگاهان شامگاهان
بر نشان عاشقان ای خاک گلروی سپاهان

یار خوشا چیست در نقش و نگارت
تا فروزد
تا فروزد اشتیاق یار جویان
مستی دلدارخواهان

ای سپاهان ای سپاهان ای سپاهان

از فلک پروازها در خاک پاکت آرمیده
در ستاره پروری در خاکم باری گواهان
ای سپاهان ای سپاهان

ای بهشت جلوه خواهان
ای سرای هست و ناهان
ای سپاهان ای سپاهان
در سپهر عشق خورشید آمدی بادا مبارک
بادا مبارک
پایتخت اهل توحید آمدی بادا مبارک
بادا مبارک
دل صفا بخشی دل انگیزی به چشم مهرورزان
مثل صبح روشن عید آمدی بادا مبارک
در تجلی بی نهایت مثل آینه کز لطف
در رخ آینه خندید آمدی
بادا مبارک

همیشه شاد باشی ... ای سپاهان ...

                                        ای سپاهان ...

                                            ای سپاهان ...

                                                 ای سپاهان ...

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم آبان 1393ساعت 22:52  توسط محسن  | 

تسلیت

AxGiG,عکس گیگ پایگاه آپلود عکس ویژه وبلاگنویسان

متاسفانه با خبر شدیم حاج علی خان تکلو پهلوان قدیمی کرمانشاهی دعوت حق را لبیک گفته اند.

روحشان شاد و نامشان جاوید

پهلوانان نمی میرند...

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم آبان 1393ساعت 23:19  توسط بابک شیرانی  | 

فیلم کنده فرنگی کشیدن الکساندر کارلین


الکساندر کارلین کبیر کشتی گیر روسی که سلطان کنده فرنگی جهان بود

او یکی است و دیگر تکرار نخواهد شد ....

کشتی جهان دیگر مانند او نخواهد دید ....

کلیپ زدن کنده فرنگی های الکساندر کارلین را به دوستان و علاقمندان کشتی تقدیم می کنم و امیدوارم از دیدن آن حظ کنید و کیفور شوید.

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم آبان 1393ساعت 16:2  توسط محسن  | 

پهلوان مقرب

 

 

AxGiG,عکس گیگ پایگاه آپلود عکس ویژه وبلاگنویسان

"مهدی مقرب"

متولد 1308 اصفهان, ایشان در سالهای 1330 و 1331 در وزن چهارم قهرمان آزاد کشور بوده و در سال 1951 (1330) در مسابقات کشتی آزاد جهانی در هلسینکی و همچنین در سال 1334 در مسابقات کشتی آزاد جهانی در ورشو شرکت داشته و جزو تیم ملی کشتی آزاد ایران بوده اند.

یادشان گرامی باد.

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم آبان 1393ساعت 13:34  توسط بابک شیرانی  | 

هم قــــهرمان؛ هم پــــهلوان!

AxGiG,عکس گیگ پایگاه آپلود عکس ویژه وبلاگنویسان

بازیهای آسیایی 1958 توکیو

جهان پهلوان غلامرضا تختی بالاتر از "تاکاگی" از ژاپن و "چائه وون" از کُره بر سکوی قهرمانی آسیا...
ایران در آن رقابت ها با سه طلای تختی, زندی و حبیبی و سه نقره ی جهانبخت و سروری و رعیت پناه و دو برنز غلامحسین زندی و گیوه چی بعد از ژاپن به مقام دوم آن رقابت ها دست یافت...

یاد دوران بخیر

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم آبان 1393ساعت 13:29  توسط بابک شیرانی  | 

یادی از یاران!

AxGiG,عکس گیگ پایگاه آپلود عکس ویژه وبلاگنویسان

تیم اعزامی ایران به مسابقات کشتی آزاد جهانی 1951 (1330) هلسینکی, فنلانـــد.
با معرفی : 
52 کیلو - محمود ملاقاسمی (نقره آن رقابت ها)
57 کیلو - مهدی یعقوبی (برنــــز آن رقابت ها)
62 کیلو - مهدی مقرب
67 کیلو - علی غفاری
73 کیلو - عبدالله مجتبوی (برنز آن رقابت ها)
79 کیلو - جهان پهلوان غلامرضا تختی (نـــقره آن رقابت ها)
87 کیلو - پهلوان عباس زندی
و در +87 کیلو - پهلوان کشور احمد وفادار

تیم ایران در پایان رقابت ها و در جداول رنکینگ تیمی و مدال ها با دو نقره و دو برنزی که بدست آورد بعد از ترکیه (تیم قدر آن سالها) و سوئد و فنلاند در رده ی چهارم جهان جای گرفت.

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم آبان 1393ساعت 13:27  توسط بابک شیرانی  | 

احترام!

AxGiG,عکس گیگ پایگاه آپلود عکس ویژه وبلاگنویسان

 

تصویری که هم فدراسیون کشتی و هم فدراسیون ورزشهای زورخانه ای موظف به قاب گرفتن و نصب آن بر سر در ساختمانهای خود هستند!
درست همانگونه که کشورهای شرقی تصویر پایه و بنیان گذاران هنر های رزمی خود را تکریم میکنند!
در تصویر زیر پدرانِ کشتی ایران را میبینید. 
چه توسط خود, چه توسط نوچه هایشان, چه توسط نوچه های نوچه هایشان, مسیر تربیت اکثریت غالب کشتی گیران امروزه ی تهران و ایران را از صد و پنجاه سال پیش تا کنون را نسل به نسل دنبال کنید قطعا در جایی از تاریخ به نام یکی از این دو مرد بزرگ خواهید رسید...
دو نفری که به حق و خالصانه و مریدانه انتقال دهنده ی میراث غنیِ کشتی پهلوانی و فنون آن از گذشتگان به نسل معاصر و امروزی بودند. 

سمت چپ: پهلوان میرزا باقر دراندرونی: از پهلوانان بزرگ و بنام قرن گذشته ی طهران و از کسانی که عمر خود را صرف و وقف تعلیم ورزشکاران و کشتی گیران کرد,عده ی غیر قابل شمارشی از کشتی گیران تحت نظر مستقیم وی تربیت شده و استخوان ترکاندند و پای به عرصه ی پهلوانی و قهرمانی نهادند که از جمله ی آن "مرحوم پهلوان حاج محمد صادق بلور فروش" از اسوه های پهلوانی و جوانمردی کشور که به مقام "استاد" خود میرزا باقر دراندرونی احترام خاص و زیادی قائل بود و همواره تمامی شاگردان و نوچه ها و کشتی گیران به منزلت یک "پدر" به ایشان احترام و قدردانی میکردند.
میرزا باقر از آنجا که در خیابان "ناصریه" (ناصرخسرو) و در جنب ارک سلطنتی که "دراندرون" خوانده میشد مغازه ی سقط فروشی داشته به میرزاباقر دراندرونی شهرت پیدا میکند.
پهلوان میرزا باقر علاوه بر مقام پهلوانی به جوانمردی و بخشندگی میان مردم شهره بوده و علاوه بر آن از شیرین کاران معروف ورزش باستانی بشمار می آمده و به تصدیق تمام اهالی فن در خبرگی و کاردانی در کشتی و ورزش سرآمد نسل خود در میان پهلوانان بوده.

سمت راست: پهلوان "سید محمد علی بلور فروش" معروف به مسجد حوضی, و همچنین شناخته شده با نام های سید علی محمد مسجد حوضی,
(لازم به ذکر است که "مسجد حوض" یکی از محلات ریشه دار تهران است که زورخانه ی کاشی پزی متعلق به او در این محل قرار داشته و لذا او را "مسجد حوضی" مینامیدند, و در اواخر عمر خود بین پهلوانان, لوطی ها و کشتی گیران, مطلقا به "آقا سید محمد علی" معروف بود)
در معرفی ایشان گفتن همین جمله کافی است که وی را باید "استاد تمام پهلوانان طهران از صد سال قبل دانست, زیرا نام هر پهلوانی را از صد سال قبل به زبان آوریم شاگردی او را کرده,

تمام عمر خود را صرف پیشرفت ورزش و کشتی و همچنین ترویج مرام و مسلک پهلوانی و جوانمردی بین جوانان و نوچه هایش کرد و از کسانی است که ورزش پهلوانی را پس از انحطاط با صرف و وقت و هزینه ی شخصی و بدون اینکه کوچکترین کمک مادی و معنوی از سوی صاحبین منصب بدان ها شده باشد زنده کرده و ترویج دادند.
زورخانه ی مشهور مروی که از جمله پایگاهها و کانون های مقدس ترویج فرهنگ پهلوانی و تربیت جوانمردان بود بدست ایشان تاسیس شده بود که متاسفانه به علت بی توجهی و کم لطفی مسئولان وقت تخریب شده و به "پاساژ مروی" تبدیل شد.
در خصوص جوانمردان و کشتی گیرانی که با تعالیم وی تربیت شدند همین کافی که شاگرد ارشد او یعنی "سید حسن رزاز (ره) را به حق پیشوا و اسوه و پهلوانِ تمام پهلوانانِ ایران میدانند.

مرحومین میرزا باقر دراندرونی و سید محمدعلی مسجد حوضی جزو تعداد بسیار انگشت شمارِ پهلوانان عهد ناصری به شمار می آیند که "پهلوان درباری" نبوده؛ بدین معنی که نه در پا رکاب ناصرالدین شاه بوده و نه از دربار مقرری دریافت میکردند ؛با دسترنج خود ارتزاق میکردند و همین درآمد را صرف روزی خود و عائله و همچنین برای اعتلای فرهنگ پهلوانی و جوانمردی با تاسیس زورخانه و غیره برای مردم کوچه و بازار و همچنین گرفتن دست فقیران و مستمندان صرف میکردند لذا احترام و منزلتی خاص میان طبقات مردم داشتند.

نامشان جاویدان و راهشان پر رهرو باد....
پهلوانان نمیمیرند...

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم آبان 1393ساعت 12:44  توسط بابک شیرانی  | 

مطالب قدیمی‌تر