متاسفانه زمان بسرعت برای کشتی اصفهان در حال سپری شدن است و با نا امیدی باید بگویم در دوران ریاست مصطفی میرزایی با این که او از اهالی کشتی اصفهان بود ما هیچ حرفی برای گفتن حتی در سطح کشور نداشتیم.
بارها و طی پستهای مختلف گفته ام کشتی رفاقت بردار نیست و اگر بخواهیم شاهد تغییرات باشیم بایستی صریح بگوییم که انتخاب مصطفی میرزایی به صلاح کشتی اصفهان نبود هر چند او هم مانند قبلی ها به کشتی اصفهان تحمیل شد و متاسفانه ریاست او برای کشتی اصفهان هیچ سودی نداشت سند این صحبت جایگاه کشتی اصفهان در سطح کشور است.
حدود یکماه به پایان سال 1404 مانده است و من باز هم می گویم:
"مصطفی میرزایی بدرد کشتی اصفهان نمی خورد"
لیست مطالب و هشدارهایی که من در مورد عدم توانایی مصطفی میرزایی در ریاست کشتی اصفهان تا کنون نوشنه ام (بترتیب از آخر به ابتدا):
یادآوری افتخارات کشتی اصفهان در کشتی کشور - مورخه :۱۴۰۴/۰۳/۱۵
درد و دل یکی از خوانندگان وبلاگ کشتی اصفهان - مورخه : ۱۴۰۴/۰۳/۰۳
میرزایی هیچ حرفی برای گفتن در کشتی اصفهان ندارد - مورخه : ۱۴۰۴/۰۲/۳۱
مصطفی میرزایی لیاقت نظافتچی شدن در کشتی اصفهان را حتی ندارد - مورخه :۱۴۰۳/۱۱/۱۲
کارنامه سیاه مصطفی میرزایی در کشتی اصفهان - مورخه : ۱۴۰۳/۰۶/۲۱
میرزایی بدرد کشتی اصفهان نمی خورد ... بازهم می گویم - مورخه : ۱۴۰۲/۰۸/۲۰
مصطفی میرزایی از اداره کشتی اصفهان ناتوان است - مورخه : ۱۴۰۱/۱۲/۰۴
بی کفایتی روسای هیات و مدیران ورزشی اصفهان به گوش دبیر رسیده است - مورخه : ۱۴۰۱/۰۳/۱۶
برزگر، سرمربی اسبق تیم ملی کشتی: ۲۰ مرتبه گفتهام که حسن یزدانی بعد از ۲ مرتبه جراحی کتف، باید کشتی را کنار بگذارد سرمربی اسبق تیم ملی کشتی آزاد تاکید کرد: حسن یزدانی افتخارات زیادی کسب کرده و بعد از ۲ عمل جراحی کتف با توجه به شرایطی که دارد باید کشتی را کنار بگذارد.

ایسنا: سرمربی اسبق تیم ملی کشتی آزاد تاکید کرد: حسن یزدانی افتخارات زیادی کسب کرده و بعد از ۲ عمل جراحی کتف با توجه به شرایطی که دارد باید کشتی را کنار بگذارد.
منصور برزگر درباره عملکرد آزادکاران ایران در تورنمنت رنکینگ کرواسی، اظهار کرد: کشتیها را ندیدم و نمیدانم کشتیگیران ما چگونه کار کردند. من فقط تکههایی از مبارزه فینال یزدانی را مشاهده کردم.
سرمربی اسبق تیم ملی کشتی آزاد درباره شکست سنگین حسن یزدانی در فینال تورنمنت کرواسی برابر رقیب نه چندان مطرح آمریکایی، گفت: ۲۰ مرتبه گفتهام یزدانی بعد از ۲ مرتبه جراحی کتف و بخاطر شرایطی که دستش دارد باید کشتی را کنار بگذارد.
وی در پاسخ به این سوال که برخی معتقدند او به یک وزن پایینتر بیاید و در وزن ۹۲ کیلوگرم مبارزه کند، خاطرنشان کرد: تا زمانیکه تمرینهای یزدانی و شکل کار کردن او را نبینم نمیتوانم نظری دقیق درباره وضعیت او بدهم. امیدوارم خودش بهترین تصمیم را بگیرد. یزدانی کشتیگیر پرافتخاری است و بهتر از هر کسی میداند چه باید بکند.


☫ قهرمانی تیم پرافتخار کشتی فرنگی جمهوری اسلامی ایران در مسابقات زاگرب کرواسی ☫
نخستین مرحله رقابتهای کشتی فرنگی رنکینگ اتحادیه جهانی در سال ۲۰۲۶، جام اوپن زاگرب، طی روزهای ۱۷ تا ۱۹ دیماه در شهر زاگرب کرواسی برگزار شد و تیم منتخب کشتی فرنگی ایران با عملکردی درخشان، عنوان قهرمانی این مسابقات را به دست آورد.
بر اساس اعلام روابط عمومی فدراسیون کشتی، تیم ایران که در ۷ وزن این رقابتها حضور داشت، موفق شد توسط محمد حسینوند پناهی (۵۵ کیلوگرم)، عرفان جرکنی (۶۳ کیلوگرم) و علی اسکو (۷۷ کیلوگرم) به ۳ مدال طلا دست پیدا کند.
همچنین پویا دادمرز (۵۵ کیلوگرم)، میثم دلخانی (۶۳ کیلوگرم)، محمدرضا مختاری (۸۲ کیلوگرم) و محمدهادی صیدی (۹۷ کیلوگرم) نیز ۴ مدال برنز را برای تیم کشورمان به ارمغان آوردند.
در ردهبندی تیمی، ایران با ۱۲۵ امتیاز عنوان قهرمانی را از آن خود کرد. تیمهای ازبکستان با ۱۲۰ امتیاز و قزاقستان با ۱۰۸ امتیاز به ترتیب در جایگاههای دوم و سوم ایستادند.
در وزن ۵۵ کیلوگرم، رقابت جذاب دو نماینده ایران در مرحله نیمهنهایی با پیروزی محمد حسینوند همراه شد و او در فینال نیز با شکست اختیار باتیروف از ازبکستان به مدال طلا رسید. پویا دادمرز نیز با پیروزی در دیدار ردهبندی، صاحب مدال برنز شد.
در وزن ۶۳ کیلوگرم، عرفان جرکنی با نمایشی مقتدرانه راهی فینال شد و با شکست حریف هندی، مدال طلا را بر گردن آویخت. میثم دلخانی نیز در این وزن به مدال برنز دست یافت.
در وزن ۷۷ کیلوگرم، علی اسکو ستاره بیچونوچرای ایران بود و با عبور از حریفانی از آمریکا، مصر، مجارستان و گرجستان، در فینال نیز نماینده مجارستان را مغلوب کرد و مدال طلا را به دست آورد.
در وزنهای ۸۲ و ۹۷ کیلوگرم نیز محمدرضا مختاری و محمدهادی صیدی با پیروزی در دیدارهای ردهبندی، مدالهای برنز ایران را تکمیل کردند.
قهرمانی تیم کشتی فرنگی ایران در جام رنکینگ زاگرب، آغاز قدرتمند فرنگیکاران کشورمان در چرخه رقابتهای بینالمللی سال ۲۰۲۶ محسوب میشود و نشان از عمق بالای فنی این تیم دارد.
به نظر من تنها ابزاری که می توان با سلطنت طلبان و افراد وابسته به دودمان پهلوی که دارای روحیاتی مانند (بی غیرتی - وطن فروشی - بی ناموسی - ذوب شده در تمدن غرب و ... ) گفتگو کرد به زبان اصلی خودشان است یعنی توهین و خشونت .درست مثل سال 1357 که مردم ایران آنها را به زباله دان تاریخ ریختند بایستی با بازمانده ها و وابستگان به دودمان پهلوی هم همین برخورد را داشت. بگذریم ... اگر بخواهم بیشتر در مورد سلطنت طلب و چاهزاده مفعول بجا مانده از این خاندان (کینگ رضا 2) صحبت کنم دهان به دشنام باز خواهد شد.
در تصویر زیر برادر پنجاه هفتی را می بینیم که با اسلحه معروف ژ-3 در حال پیکار با عناصر پهلوی ست. ترانه بهاران خجسته باد - یادگاری ارزشمند از آقای اسفندیار منفردزاده آهنگساز برجسته ایران با شعری از چریک انقلابی شهید کرامت الله دانشیان تقدیم به برادران و همسنگران پنجاه و هفتی:
𝄞 بهاران خجسته باد 𝄞
به عنوان کسی که تک تک سلول های بدنم از سلسله پهلوی و شاهزاده مفعول بجا مانده از این دودمان نفرت دارد در بهمن ماه 1404 اعلام می کنم:
"مرگ بر پهلوی"
بار دیگر مردک هزار پدر (چاهزاده رضا پهلوی) خیانت خود را به ایرانیان نشان داد و از ارباب آمریکایی اش "ترامپ" خواست به ایران حمله کند و خون ایرانیان را بریزد. ای جاکش پیر فراموش نمی کنیم قبلا زن ات در آغوش مردان غربی شب را به صبح می رساند و تو برای امرار معاش و گذران زندگی انگل وار به دلالی محبت رو آورده بودی.
کارتونیست قدیمی ایران و رفیقی که مثل من حالش از این جاکش پیر به هم می خورد - آقای "توکانیستانی" فرزند برومند شاعر گرانقدر کشور منوچهر نیستانی که در خارج از کشور بسر می برند طرح هایی از این انگل پیر کشیده اند:




سومین نسل از خاندان آویزان و ایرانساز - تارزان مناطق محروم رضا پهلوی

دوران خوش سطل و ...

پاورقی:
کارهای آقای توکانیستانی کارتونیست قدیمی کشور را من از خیلی وقت پیش دنبال می کنم بسیار روشنفکر و ایران دوست هستند و با توجه به اینکه در خارج از کشور زندگی می کنند به اوضاع کشور بسیار حساس و پیگیر اوضاع زندگی مردم ایران هستند.
برای کسی مثل من که دوران کودکی را با کتابها و شعرهای پدر بزرگوار ایشان آقای منوچهر نیستانی (شاعر گرانقدر شعر مادر) سپری کرده ام می دانم این دوست عزیز در چه مسیری رشد و پرورش یافته اند. ایشان دوست آزادیخواه و روشنفکری هستند. کاریکاتوریستهای مثل توکا نیستانی مثل یک تمبر کمیاب هستند که ارزش او و کارهای ایشان با گذشت زمان بیشتر نمایان خواهد شد.
رفیق عزیز - برادر گرامی - توکای ایرانی موفق باشی .

مرحوم ابوالقاسم (محمود) حق شناس جزی در تاریخ 15/7/1335 درشهر تاریخی گزبرخوار درخانواده ای متدین و علاقمند به ورزش کشتی بدنیا آمد. او ششمین فرزندخانواده بود. درسنین نوجوانی علاقه ی زیادی به ورزش مخصوصا کشتی داشت و با فعالیت کردن دراین رشته ازهمان ابتدا توانست نظر مربیان و همراهانش را به خود جلب کرده و سیر موفقیت را دراین راه بپیماید.وی درهمین سن همراه با کار دریک کارخانه ریسندگی وبافندگی به ورزش خود نیز ادامه داد.ایشان توانست با تمرینات بسیار و کوشش فراوان در سال 1353 مدال نایب قهرمانی مسابقات کشتی آزاد نوجوانان ایران را در وزن 60 کیلوگرم به گردن بیاویزد. هم چنین درتاریخ 27/3/1355 توانست مدال طلای مسابقات کشتی کاپ ولیعهد را از آن خود نموده وافتخار دیگری برای استان وشهرستان خود به ارمغان بیاورد .درسال 1356 توانست درمسابقات قهرمانی جهان در کلرودای آمریکا مدال افتخارآمیز طلای جهانی را از آن کشورعزیزمان بگرداند.
درآن روز تیتر روزنامه های ایران این چنین بود: " دلیل افتخاراصفهان : محمودحق شناس ،65 کیلویی اصفهان ما، در آن سوی دریاها به انتظار یک طلای مرغوب نشسته است.اوبی باک ترین عضوتیم نوجوانان ایران است وساخته ترین ،حق شناس که اصفهانی ها بایدبه او ببالند یکی ازهمان هاست که کشتی ما به او نیازمنداست ،جسور،خوش فکر،تکنیکی " .
بعد از برگشتن از آمریکا وی تصمیم به ازدواج گرفت که ثمره ی این ازدواج 3فرزند (2پسرو1دختر) می باشد. بعداز پیروزی انقلاب اسلامی فعالیت های زیادی در پایگاه های محلی بسیج وسپاه انجام می داد.هم چنین دایرکردن کلاس های قرآن درمنزل و گرد آوردن نوجوانان درمساجد و پایگاه ها در سال های 1358و1359 چندین مقام در زمینه کشتی آزادکسب نمود.این مقام ها عبارت بودند از : مقام اول مسابقات کشتی ده جانبه جام تختی مازندران ، مقام اول مسابقات جام شهیدان باشگاه های اصفهان در وزن 68 کیلوگرم ومقام اول کشتی جوانان باشگاه های اصفهان ومقام اول مسابقات کشتی آزاد جام 22 بهمن استان اصفهان .درسال 1360 مقام اول مسابقات جام شهیدان اصفهان .درسال 1361 مقام اول مسابقات رسمی شهید قجه ای و در سال 1362 مقام اول مسابقات هفت جانبه هفته وحدت استان را کسب نمود.در سال 1361 توانست مقام اول مسابقات کشتی کارگران را برای کارخانه ریسندگی بارش اصفهان کسب نماید.
با آغاز جنگ تحمیلی ایشان نیز در جبهه های نبرد حاضرشد و با آموزش حرکات دفاع شخصی به نیروهای بسیجی و مسائلی ازاین قبیل فعالیت می کرد. وی درمنطقه ی سردشت کردستان ازناحیه ی سر و کمر بخاطر موج انفجار مجروح و به بیمارستان منتقل گردیند و جانباز 25 درصد شناخته شدند. اما نکته ی مهم دراینجاست که هیچ کس از مجروحیت و جانبازی ایشان (حتی خانواده) اطلاع نداشت تا زمانی که در سال 1385 (سالها پس از فوت ایشان) از طرف بنیادجانبازان در پی جابجاکردن پرونده های مجروحین ، به خانواده ی ایشان اطلاع داده شد. مرحوم حق شناس در سال های 1364 تا 1369 در باشگاه های استان اصفهان و دانشگاه صنعتی اصفهان به مربی گری وآموزش فنون به نوجوانان پرداخت و سرانجام در تاریخ 19/4/1369 درمسیر بندردرشهر سیرجان در سانحه ی تصادف جان به جان آفرین تسلیم کردو بدیدار معبود شتافت ...
روحش شاد و یادوخاطره اش گرامی باد.
باتشکر از فرزند آن مرحوم : میثم
وبلاگ کشتی اصفهان یاد و خاطره رشادتها و دلاوری های فرزند برومند اصفهان " پهلوان قاسم حق شناس " را گرامی میدارد . پهلوان قاسم حق شناس افتخار کشتی ایران و اصفهان است و وجود چنین پهلوانان بزرگ و عزیزی مایه افتخار و مباهات شهر اصفهان است. شادی روح پهلوان عزیزمان صلوات: اللهم صل علی محمد و آل محمد
منبع : گلبانگ گز : معرفی یکی از چهره های ورزشی ومدال آور وقهرمان جهان ازشهرگز(ابوالقاسم حق شناس)
دوستان و خوانندگان گرامی در آستانه سالگرد فقدان عزیزمان زنده یاد " آقا تختی" هستیم(17 دیماه). انشالله به یاد ایشان مطالبی خواهیم نوشت.

هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود
هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود
از دماغ من سرگشته خیال دهنت
به جفای فلک و غصه دوران نرود
در ازل بست دلم با سر زلفت پیوند
تا ابد سر نکشد وز سر پیمان نرود
هر چه جز بار غمت بر دل مسکین من است
برود از دل من وز دل من آن نرود
آن چنان مهر توام در دل و جان جای گرفت
که اگر سر برود، از دل و از جان نرود
گر رود از پی خوبان دل من معذور است
درد دارد چه کند کز پی درمان نرود
هر که خواهد که چو حافظ نشود سرگردان
دل به خوبان ندهد وز پی ایشان نرود
" لسان الغیب - حضرت حافظ "

شبِ عاشقانِ بیدل، چه شبی دِراز باشد!
تو بیا کز اوّلِ شب، دَرِ صبح باز باشد.
هفده سال پیش در اولین شب سرد زمستان 1388 وبلاگ کشتی اصفهان شروع بکار کرد و این موضوع که پس از هفده سال من همچنان توفیق و سعادت این را دارم که از کشتی اصفهان سخن بگویم و بنویسم هدیه ای است که پروردگار به من موهبت داشته اند.
سال 1388 من یک دانشجوی 22 ساله بودم و اصلا فکر نمی کردم وبلاگی که قرار است راه اندازی کنم به این توفیق برسد و بتوانم در حدود 17 سال مطالب در مورد کشتی اصفهان بنویسم همانطور که عرض کردم ابتدا این را توفیق الهی می دانم و سپس لطفی که دوستان و پیشکسوتان و اهالی کشتی اصفهان به من دارند.
انشالله راه را ادامه خواهیم داد. محسن شیرانی
خاطره شخصی :
یادش بخیر سال 92-93 مدت زمان کوتاهی این توفیق را داشتم که با هیات کشتی دوران دکتر مجیری همکاری کنم . اولین بار با آقای "غلامرضا قربانی" در جلسات هیات کشتی اصفهان آشنا شدم . ملاقات بعدی من در دفتر کار ایشان در یک ساختمانی واقع در خیابان نیکبخت اصفهان بود و بقول خودش کارهای حقوقی یک شرکت معدنی را انجام میداد که من و یکی از دوستان را به دفتر کارش دعوت کرد تا جلسه ای در مورد فعالیتهای روابط عمومی کشتی اصفهان داشته باشیم. وقتی چای آوردند من متوجه لرزشهای ناگهانی و نامنظم دست ایشان میشدم که بسختی لیوان چای را در دست نگه داشته بودند ولی از بیماری ایشان خبری نداشتم و هنوز بیماری ایشان پیشرفت نکرده بود.
بسیار به کار و فعالیت علاقمند بودند و بشدت کار میکردند با توجه به اینکه می دانست مدت زمان زیادی وقت ندارد و پزشکان این قضیه را به او اطلاع داده بودند بیشتر کار می کرد و به نوعی میخواست روزهای باقیمانده تلاشهایش منجر به یک کار ماندگار و خیر شود. البته ما از این موضوع بی اطلاع بودیم.

عکس بالا مربوط به عیادت اعضای هیات کشتی اصفهان (دوران دکتر مجیری) از پهلوان مرحوم " رحیم مهدیان " است که حدود یکسال در کما بودند .از راست مهندس ایرج حیدری نایب رییس هیات کشتی اصفهان - مرحوم قربانی مسوول روابط عمومی و استاد علی خدایی در عکس حضور دارند.
متاسفانه پیشرفت بیماری ایشان بسیار سریع بود و پس از چندی امکان راه رفتن از ایشان سلب شد و دیگر نتوانستند در هیات کشتی اصفهان همکاری کنند. با همین شرایط جمعیت حمایت از بیماران نوروپاتی را در سال 1397 بنا نهادند و بنیانگذار این مجموعه در شهر اصفهان شدند و موفق شدند با تلاش و دوندگی زیاد قطعه زمینی را برای این کار از شهرداری بگیرند و سازمانی را برای خدمت به این بیماران بنا کنند در این دوران مادر ایشان تصادف کردند و فوت کردند و غم بزرگی به دل آقای قربانی نشست. عکس زیر را مرحوم قربانی در استوری های شخصی موقع مرگ مادرشان منتشر کردند:

گویا مادر مرحوم قربانی به قصد عیادت از فرزند بسمت منزل ایشان در حال حرکت بوده اند که اتومبیل حامل او دچار سانحه رانندگی میشود و مادر آقای قربانی مرحوم میشوند سرانجام پهلوان قربانی در بهمن ماه 1398 در سن 42 سالگی پس از تحمل مدتها بیماری دعوت حق را لبیک گفتند و به دیار باقی شتافتند.

سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز
مرده آن است که نامش به نکویی نبرند
شخصیتی بسیار متواضع - مهربان و تلاشگر خصلتهایی بود که من در دوران کوتاه همکاری ام با مرحوم پهلوان غلامرضا قربانی در ایشان یافتم. این پست به نوعی یادآوری خاطرات من از مرحوم قربانی بود امیدوارم روح ایشان با پاکان و اولیا الله محشور شود و در خاتمه از خوانندگان تقاضا دارم شادی روح ایشان و همه شهدا و صالحین و انبیا الهی صلواتی ختم نمایند.
الله صل علی محمد و آل محمد

شادروان سید مجید موسوی کشتی گیری از خطه خوزستان که سالها برای تیم کشتی اصفهان زحمت کشید و مدال های رنگارگی برای شهر اصفهان کسب کرد.ایشان در مسابقات آسیایی دارای مقام بودند
پهلوان موسوی در سال 1372 و 1373 در قالب تیم کشتی اصفهان در مسابقات قهرمانی کشور در وزن 68 کیلوگرم موفق به کسب نایب قهرمانی کشتی کشور شد . متاسفانه در جوانی مرحوم شدند ایشان از علاقمندان و شاگردان استاد بی بدیل کشتی فرنگی کشور" پهلوان هاشم قنبری " بودند.

«... وقتی از این كانال كه سنگرهای دشمن را به یكدیگر پیوند می داده اند بگذری، به «فرمانده» خواهی رسید، به علمدار. او را از آستین خالی دست راستش خواهی شناخت. چه می گویم! چهره ریز نقش و خنده های دلنشینش نشانه بهتری است. مواظب باش، آن قدر متواضع است كه او را در میان همراهانش گم می كنی. اگر كسی او را نمی شناخت، هرگز باور نمی كرد كه با فرمانده لشكر مقدس امام حسین (ع) روبه روست. ما اهل دنیا، از فرمانده لشكر، همان تصویری را داریم كه در فیلم های سینمایی دیده ایم، ولی فرمانده های سپاه اسلام، امروز همه آن معیار ها را در هم ریخته اند. حاج حسین را ببین، او را از آستین خالی دست راستش بشناس. جوانی خوشرو، مهربان و صمیمی، با اندامی نسبتا لاغر و سخت متواضع. آنان كه درباره او سخن گفته اند بر دو خصلت بیش از خصایل وی تأكید كرده اند: شجاعت و تدبیر. حضور حاج حسین در نزدیكی خط مقدم درگیری، بسیار شگفت انگیز بود. اما می دانستیم او كسی نیست كه بیهوده دل به دریا بزند. عالم محضر خداست و حاج حسین كسی نبود كه لحظه ای از این حضور، غفلت داشته باشد. اخذ تدبیر درست، مستلزم دسترسی به اطلاعات درست است. وقتی خبردار شدیم كه دشمن با تمام نیرو، اقدام به پاتك كرده ، سرّ وجود او را در خط مقدم دریافتیم.»
شهید مرتضی آوینی
عکسی از پهلوانان قدیمی اصفهان در دهه 40 شمسی در ورزشگاه قدیمی باغ همایون (تختی کنونی اصفهان):

در عکس پهلوان نعمت الله گلزار چهره تابناک ورزش اصفهان و ستاره مسابقات جام تفلیس شوروی مشاهده می گردد(چهارمین نفر سمت راست) کنار ایشان دیگر پهلوان ارزنده اصفهان و سلطان بی منازع آسیا در وزن 90 کیلوگرم - اولین صیاد مدال طلا برای شهر اصفهان و دارنده مدال طلای بازیهایی آسیایی 1970 بانکوک پهلوان داریوش ذاکری ایستاده اند.
با آرزوی سلامتی و تندرستی برای پهلوان بزرگ اصفهان آقای نعمت الله گلزار و همچنین طلب رحمت پروردگار برای شادی روح پهلوان بزرگ شهرمان زنده یاد داریوش ذاکری
پی نوشت: از خانواده محترم پهلوان گلزار و آقای "رامین گلزار" برای ارسال عکسهای پهلوان گلزار متشکر وسپاسگزار هستیم.

بدون شک سرشناس ترین کشتی گیر اصفهان در دهه چهل شمسی کسی نیست جز "پهلوان نعمت الله گلزار" عکس بالا آقای گلزار را در ورزشگاه قدیمی و تاریخی باغ همایون اصفهان (ورزشگاه تختی امروزی اصفهان) نشان میدهد.ورزشگاهی که کشتی گیران و پهلوانانی دیگر مثل (زنده یاد مهدی مقرب - مرحوم پهلوان داریوش ذاکری - استاد هاشم قنبری - زنده یاد پهلوان هوشنگ منتظرالظهور - مرادعلی شیرانی - محمد طلایی - شادروان حسین فروغی - مرحوم پهلوان قاسم حق شناس ) را به میادین مسابقات جهانی و المپیک در سطح بین الملل معرفی کرد.
به بهانه انتشار عکس آقای گلزار یادی کردیم از ستارگان کشتی اصفهان در سالهای دور
پانوشت : مثل همیشه خانواده معزز پهلوان گلزار به ما لطف داشتند و عکسهای پهلوان گلزار را جهت انتشار برای ما فرستادند.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا الْمُرْتَضَى الْإِمَامِ التَّقِيِّ النَّقِيِ وَ حُجَّتِكَ عَلَى مَنْ فَوْقَ الْأَرْضِ وَ مَنْ تَحْتَ الثَّرَى الصِّدِّيقِ الشَّهِيدِ صَلاَةً كَثِيرَةً تَامَّةً زَاكِيَةً مُتَوَاصِلَةً مُتَوَاتِرَةً مُتَرَادِفَةً كَأَفْضَلِ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِكَ
این پست با احترام به ساحت امام رضا (ع) و همچنین به افتخار کشتی گیر بزرگ خطه خراسان زنده یاد پهلوان احمد وفادار تقدیم می گردد


احمد وفادار (زادهٔ ۱۵ خرداد ۱۳۰۶ در نوخندان شهرستان درگز، درگذشتهٔ ۴ اسفند ۱۳۸۳ در مشهد)، کشتیگیری از خراسان بود که در سالهای ۱۳۲۹، ۱۳۳۰ و ۱۳۳۱ با شکست رقبای سرسخت خود همانند غلامرضا تختی، عباس زندی و… توانست عنوان پهلوانی کشور را برای سه بار پیاپی کسب کند و صاحب بازوبند پهلوانی ایران شود و لقب پهلوان ابدی ایران را گرفت. در مسابقات جهانی توکیو ۱۹۵۴، ملکهٔ ژاپن به وی لقب قویترین مرد دنیا را داد. احمد وفادار در مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۱۹۵۱ هلسینکی فنلاند، بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۵۲ هلسینکی فنلاند و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۱۹۵۴ توکیو ژاپن، در وزن هشتم عضو تیم ملی کشتی آزاد ایران بود. وی چون کارمند راهآهن بود در مسابقات کشتی آزاد راهآهنهای جهان در سال ۱۹۶۷ شرکت کرد و مقام اول را کسب کرد. احمد وفادار از معدود کشتیگیرانی است که در کشتی آزاد، کشتی فرنگی و کشتی پهلوانی صاحب مدال طلا شده. در سال ۱۳۷۳ مدالها و بازوبند پهلوانی او که در موزهٔ آستان قدس بود به طرز مشکوکی ناپدید شد. وی صاحب دیپلم افتخار اتحادیهٔ جهانی المپینها است.
احمد وفادار ورزش باستانی را در اواخر دههٔ ۱۳۲۰ آغاز کرد و با افرادی همچون غلامرضا تختی، شعبان جعفری، محمدمهدی یعقوبی، یعقوبعلی شورورزی، محمد خادم و حمید توکل همدوره بود و با آنها ورزش میکرد. وی تا قبل از دوران بیماری این ورزش را ادامه میداد. قبل از اینکه حکم زنگ از در برای پیشکسوتان نیز صادر شود این حکم فقط متعلق به صاحبان بازوبند پهلوانی بوده که تعداد آنها در ایران انگشتشمار بود از جمله احمد وفادار که به علت داشتن بازوبند پهلوانی ایرانزمین به هنگام ورود از در زورخانه مرشد برای او ضرب و زنگ میزد. از احمد وفادار به عنوان یکی از شاخصترین باستانیکاران خراسان و ایران یاد میشود.
سال ۱۳۲۹ در مسابقههای پهلوانی کشور شرکت نمود. در آن زمان بازوبند پهلوانی نزد پهلوان عباس زندی بود. وفادار توانست با غلبه بر عباس زندی موفق به کسب بازوبند پهلوانی سال ۱۳۲۹ شود.
در سال ۱۳۳۱ تمام پهلوانان تصمیم میگیرند که بازوبند را از وفادار بگیرند و نگذارند که سه ساله شود و تمام دستاندرکاران فدراسیون کشتی از غلامرضا تختی میخواهند که در این مسابقه شرکت نماید که وی قبول نکرده و میگوید که «من با وفادار دوستی و رفاقت بسیار نزدیکی دارم». ولی دوستان از او میخواهند کشتی بگیرد. احمد وفادار متوجه میشود که غلامرضا تختی هم در این مسابقه شرکت خواهد کرد. دیدار تختی و وفادار در مدرسهٔ دارالفنون تهران برگزار شد و همهٔ جمعیت منتظر تماشای کشتی دو پهلوانی بودند که روی تشک رفته بودند. گل کشتی را آقای جعفر شیرخدا خواند و همه جمعیت فکر میکردند که تختی برندهٔ مسابقه خواهد شد اما وفادار که به کشتی پهلوانی و چوخه تسلط کامل داشت با فن کنده بر حریف غلبه نمود و تختی را ضربه فنی نمود و برای همیشه صاحب بازوبند شد. پس از اتمام این مسابقه، دوستداران غلامرضا تختی نگذاشتند که هیچ عکسی از آن مسابقه منتشر شود. از آن تاریخ به بعد پهلوان وفادار عضو تیم ملی شده و در مسابقات جهانی و المپیک شرکت کرد.
اولین کسی که توانست سه سال پیاپی (۱۳۲۹،۱۳۳۰، و ۱۳۳۱) عنوان پهلوانی پایتخت را کسب کند پهلوان احمد وفادار بود.

کشتی پهلوانی مابین مرحوم عباس زندی و پهلوان احمد وفادار
وی در مسابقات جهانی هلسینکی ۱۹۵۱ نیز شرکت داشت و از قسمت زانو دچار مصدومیت شد و با این حال به مرحلهٔ انتخابی رفت و با زانوی مصدوم، پهلوان حسن حجازی، پهلوان معصومی و پهلوان تیموری را شکست داد و راهی هلسینکی شد و با همان زانو، محرم جانداش قهرمان سنگینوزن جهان از ترکیه را شکست داد. سپس با آرسن مکوکیشویلی ۱۶۰ کیلوگرمی که ۷۰ کیلوگرم از وی سنگینتر بود کشتی گرفت و مساوی شدند و داوران یک چراغ به آرسن مکوکیشویلی دادند. در نتیجه مکوکیشویلی با دو چراغ بر وفادار که دارای یک چراغ بود پیروز شد. پس از اتمام مسابقه خبرنگاران فنلاندی به دور وفادار ریختند و دور سینه و کمر وی را اندازه گرفتند و به وی لقب کوه عضله را دادند که تیتر روزنامهها شد
وفادار در بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در وزن +۸۷ شرکت کرد. او در مرحلهٔ اول مقابل تایستو کانگاسنیمی فنلاندی با ضربه فنی شکست خورد. در مرحلهٔ دوم نیز با شکست در مقابل عرفان آتان کشتیگیر اهل ترکیه از دور مسابقات خارج شد.
قهرمانی کشتی جهان ۱۹۵۴
در مسابقات جهانی توکیو ژاپن ۱۹۵۴ حریفان خود را شکست داد تا اینکه دوباره به آرسن مکوکیشویلی برخورد. آنها این بار نیز مساوی شدند اما داوران مکوکیشویلی را برنده اعلام کردند. وفادار نیز اعتراض کرد ولی پاسخی نگرفت، ملکهٔ ژاپن از قضیه مطلع شد و دستور داد عکس وی را درون بشقابهای چینی چاپ کنند و به وی لوح تقدیر و لقب «قویترین مرد دنیا» را داد.
![]()
لوح تقدیر ملکهٔ ژاپن
بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۵۶
احمد وفادار به المپیک ملبورن ۱۹۵۶ دعوت شده بود، که به علت پیش آمدن مشکلاتی موفق به شرکت در آن نشد و به جای وی حسین نوری (کشتیگیر آزادکار) به المپیک اعزام شد. آرسن مکوکیشویلی که در سه سال حضور احمد وفادار در مسابقات جهانی و المپیک مانع از مدال گرفتن او شد در این دوره از بازیهای المپیک حضور نداشت و احتمال گرفتن مدال المپیک توسط احمد وفادار زیاد بود.
قهرمانی راهآهنهای جهان ۱۹۶۶
احمد وفادار به علت اینکه کارمند راهآهن خراسان بود به مسابقات کشتی راهآهنهای جهان اعزام شد. مسابقات در سال ۱۹۶۶ در هلسینکی فنلاند برگزار میشد و احمد وفادار موفق به کسب مقام اول جهان شد.
دزدیده شدن مدال و جامها
«یا امامرضا، اگر در این مسابقه بر تختی غلبه کنم مدالها و بازوبند پهلوانیام را به تو اهدا میکنم». این جمله پهلوانی از پهلوانان ایران است که شاید کمتر ورزشدوستی شنیده باشد. احمد وفادار در سال ۱۳۳۱ در مسابقه نهایی کشتی پهلوانی در تهران مقابل جهانپهلوان تختی قرار گرفت. این پهلوان مشهدی در تهران غریب و دلشکسته بود که از امامهشتم درخواست کمک کرد و از معدود افرادی شد که در مقابل جهان پهلوان تختی به پیروزی رسید. با برد آن مسابقه پهلوان وفادار صاحب بازوبند پهلوانی شد و در سال ۱۳۳۷ به عهد خود وفا کرد؛ مدالها و بازوبند خود را به موزه آستان قدس رضوی بخشید.
مسابقات پهلوانی کشور سال ۱۳۳۱ بود. غلامرضا تختی آن سال به اصرار پهلوانان و کشتیگیران تهرانی در مسابقات شرکت کرده بود تا هر طور شده بازوبند را از چنگ احمد وفادار در بیاورد.هر دو نفر یکی پس از دیگری حریفان را از پیشرو برداشتند تا به مسابقه نهایی رسیدند. جایی که باید در حضور شاه باهم سرشاخ میشدند. قبل مسابقه به هر دو گفتند که اگر راحتی میخواهید باید بازوبند را به اعلیحضرت تقدیم کنید.پهلوان احمد، تختی را ضربه کرد و مسابقه تمام شد. آن بالا مقابل محمدرضا ایستاد تا بازوبند را به بازویش ببندد و همه منتظر بودند که وفادار مشهدی بازوبند را باز کند و دودستی به شاه مملکت بدهد، اما این اتفاق نیفتاد.
پهلوان وفادار گفت: قبل مسابقه با خود عهد کردم در صورت پیروزی و دریافت اولین بازوبند مادامالعمر پهلوانی کشور، آن را به یگانه یاورم در این مسابقه اهدا کنم. آن بازوبند بهمراه مدالهای پهلوان در موزه آستان قدس رضوی نگهداری میشد.
ولی افسوس مسوولان کوته نظر جمهوری اسلامی با فرهنگ و اشارات پهلوانی بیگانه اند و ذات آنها دزدی و دزد پروری است. آنها مدالهای احمد وفادار را از موزه برچیدند و گفتند دزدیده شده است.
فرزند پهلوان وفادار در اینباره می گوید: بعد از انقلاب از صدا و سیما برای فیلمبرداری به خانه ما آمده بودند و خواستند تا عکس شاه که بازوبند را به دست پدرم میبست از روی دیوار برداشته شود. پدر من به این جریان واکنش نشان داد و قبول نکرد. او گفت «این عکس افتخار من است که آن زمان شاه مملکت بازوبندی به دست من بسته است». آنها با قهر خارج شدند و فیلمبرداری هم نکردند. از همان زمان این بحث مطرح شد که پدر من شاهدوست است. بعد گفتند حالا که او شاه دوست است چرا باید او را مطرح کنیم.

اهدای بازوبند به پهلوان احمد وفادار در سال 1329

وی افزود: شش هفت ماه بعد از آن ماجرا در سال ۱۳۷۳گروهی از آستان قدس به خانواده ما آمدند و خبر دزدیده شدن مدالها و بازوبند را به پدرم دادند. آنها پروندهای با چند عکس به پدرم نشان دادند که نشان میداد ویترینها شکسته و مدالها به سرقت رفته است. بازوبند، چهل و پنج مدال، دو جام و یک بشقاب که ملکه ژاپن دستور داده بود تا عکس پدرم روی آن چاپ شود و تمام زندگی ورزشی پدرم از دست رفته بود.
این سرقت در حالی اتفاق میافتاد که اشیائی با ارزش مالی بالاتر از مدالها و بازوبند احمد وفادار در آن موزه قرار داشت. پدرم در جواب گفت: «من را بچه فرض کردید؟ در موزهای که پرنده نمیتواند پرواز کند مدالهای من به سرقت رفته است؟». او سپس گفت که مدالها دیگر به او تعلق ندارند و او آنها را به امام رضا هدیه داده است و حالا هم به هیچکسی مظنون نیست. حتی این اتهام را وارد کردند که برادران من یعنی فرزندان پهلوان این مدالها را سرقت کردهاند که پدرم بسیار ناراحت شد.

مجسمه مرحوم احمد وفادار در شهر مشهد - محل مدال بر سینه پهلوان وفادار خالی است که نشان از دزدیده شدن مدالهای این پهلوان توسط مقامات جمهوری اسلامی است . مقامهای بی آبرو و دزدی که هر روز سند دزدی هایشان در رسانه ها برملا می شود تحمل بزرگی و ابهت مدالهای مرحوم وفادار را نداشتند.
سرانجام پهلوان بزرگ ایران "احمد وفادار" چهارم اسفندماه 1383 دعوت حق را لبیک گفت و چهره در نقاب خاک کشید - مزار این پهلوان بزرگ در جوار امام هشتم در صحن جمهوری اسلامی واقع شده است.
پاورقی:
احمد وفادار - وفادارانه به امام رضا (ع) عشق ورزید نه مدالهایش را به شاه داد و نه به سران جمهوری اسلامی . متاسفانه لقمه حرام و مال دزدی خوراک و قوت غالب اکثر مسوولان مملکت ماست.
کشتی گیری که استخوانهای گردنش را در یخچال خانه اش نگهداشته بود!
محمد فرهنگدوست در سال ۱۳۲۵ در محله سبزهمیدان شهر رشت به دنیا آمد.خانوادهاش در 3 سالگی به تهران مهاجرت کرد و در خیابان آبشار در بازارچه نایبالسلطنه سکونت کردند. پدرش همان حرفهای که در گیلان داشت (خرید فروش برنج و چای) را انجام میداد.
وی کلاس اول را در دبستان امیرمعزی تحصیل کرد و بعد تا ششم را در دبستان اعتضاد واقع در کوچه خشتی همان محله ادامه داد. سپس به دبیرستان بدر در بازارچه نواب رفت و سرانجام در دانشگاه تهران در رشته علوم تربیتی مشغول به ادامه تحصیل شد.محمد فرهنگدوست علیرغم پیشرفت در ژیمناستیک به ورزش کشتی روی آورد و با ماهی ۲۵ ریال به عضویت باشگاه تهرانجوان درآمد.وی سال ۱۳۵۰ در مسابقات بیوزن باستانی صاحب بازوبند پهلوانی دانشگاههای ایران شد. اما پیش از آنکه رسماً کشتیگیر شود، با بچهمحلها پوشال میخریدند از کوچه حاجبالدوله و روی آن گونی میانداختند و در زیرزمین کشتی میگرفتند.

وی در 15 سالگی توسط ناصر سلطانی (دروازهبان دارایی) که در مدرسه معلم ورزش وی بود، به باشگاه تهرانجوان رفت. در نوجوانی در مسابقات قهرمانی کشور به محمد خادم باخت و نقره گرفت.فرهنگدوست شیفته کشتی فرنگی بود. در رقابتهای انتخابی برای مسابقات جهانی ۱۹۶۶ تولیدو، در ۲۰ سالگی مقابل رسول میرمالک قرار گرفت. آنها ۳۵ دقیقه کشتی گرفتند که رکوردی دستنیافتنی در مسابقات انتخابی محسوب میشود.
در دقیقه 35 بالاخره فرهنگدوست امتیاز گرفت و مسافر رقابتهای جهانی شد. در مسابقات جهانی ۱۹۶۷ رومانی نیز چهارم شد.در کارنامه او پیروزی ضربه فنی مقابل نوابغی چون دانیل روبن (مدیر برگزاری مسابقات کشتی المپیک لندن)، پیروزی ضربه فنی مقابل آدولف زیگر و برتری در برابر روسلان آشور علییف (شوروی) و غلبه بر منصور برزگر ثبت شدهاست.فرهنگدوست برای المپیک ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی نیز به راحتی انتخاب شد. اما در آخرین روزهای اردو به دستور تیمسار خسروانی برای صرفهجویی در هزینهها، از تیم ۶ نفره کشتی فرنگی حذف شد.وی خیلی زود در کشتی آزاد نیز دوبنده تیم ملی را پوشید و از سد منصور برزگر نیز گذشت. سال ۱۹۷۰ در ادمونتون بدون اینکه با وین ولز آمریکایی و قهرمان این وزن کشتی بگیرد روی سکوی دوم ایستاد.
سال بعد نیز همین مدال را تکرار کرد. اما بر سر این مدال نقره در سال ۱۹۷۱ جنجال فراوانی بهپا شد.ماجرا از این قرار بود که اگر نقره به او میرسید، بلغارستان از نایب قهرمانی در ردهبندی تیمی بازمیماند. مطابق امتیازشماری در جدول، او دوم شده بود اما هنگام اعلام برندگان مدال، نام او را به عنوان نفر سوم خواندند و نقره را دادند به نوداویچ امبروس از رومانی.فیلا در پاسخ به اعتراض ایران، قول پیگیری داد اما این تحقیقات، حدود 4 دهه به تعویق افتاد و سرانجام پیش از مرگ فرهنگدوست، فدراسیون جهانی کشتی در بایگانی پایگاه خبری خود، اشتباه سال ۱۹۷۱ را تصحیح کرد و مقابل نام فرهنگدوست، مدال نقره را به ثبت رساند.
فرهنگدوست سال ۱۹۷۲ از ناحیه گردن و مقابل رقیب روسی در تورنمنت رومانی به شدت ضربه خورد. مرحوم دکتر اسفندیار شهرستانی توصیه کرد که ورزش را کنار بگذارد. وی ابتدا نپذیرفت اما تشدید مصدومیت، او را ناگزیر، از دنیای قهرمانی جدا کرد.وی غیرمترقبهترین شکست را در بازیهای آسیایی ۱۹۷۰ بانکوک متحمل شد و مدال طلا را از دست داد. او مقابل یوشیدا از ژاپن در گرمای ۴۵ درجه روی تشک نایلونی که خیس از عرق بود، در سه دقیقه سوم هنگام زیرگیری لیز خورد تا تکامتیاز مسابقه به نام رقیب ثبت شود.محمد فرهنگدوست کشتیگیر آزادکار و نایب قهرمان دو دوره از مسابقات کشتی جهان و بازیهای آسیایی در سال 1391 به علت بیماری سرطان معده در کشور کانادا درگذشت.

آسیب دیدگی از ناحیه گردن استاد محمد فرهنگدوست که تا آخر عمر با ایشان ماند .
بخشی از خاطرات محمد فرهنگدوست قبل از مرگ:
- «من در وزن ششم کشتی میگرفتم. وقتی که مسابقه المپیک سال 1968 مکزیک را حذفش کردند من از کشتی فرنگی به کشتی آزاد آمدم. بعداً در کشتی آزاد هم ابرقدرتی بود، مثل آقای موحد در وزن 68 کیلوگرم که من واقعاً زورم به ایشون نمیرسید. ایشان پهلوانی بود که تاریخ به خودش ندیدهبود. من به وسیلهی مربیام، استاد رحمتالله غفوریان که نمیتوانم بگویم شادروان چون آدمهای خوب نمیمیرند. آدمهای خوب همیشه یادشان هست. ما هیچوقت نمیگوئیم مرحوم فردوسی یا مرحوم خیام. باور کنید این مرد در میان کشتیگیران یک اسطورهای بود. بعد که اوزان تغییر کرد من رسیدم به 72 کیلوگرم. وزنم را کم نکردم و رفتم به 74 کیلوگرم. خوشبختانه اولین مورد در مسابقات جهانی سال 1969 آرژانتین انتخاب شدم و کشتیگیرهای بسیار قدرتمند و خوب آن تاریخ در آن سال شرکت داشتند. بعد همینطور ادامه دادم و در مسابقات شرکت کردم و اولین مورد ششم جهان شدم، چون تبحری نداشتم.»
محمد فرهنگدوست در مورد آسیب دیدگی گردنش اینطور می گوید:
آسیبدیدگی من از ناحیه مهره گردن که منجر به عمل جراحی شد حاصل تمرینات غیر علمی در گذشته بود.در گذشته تمرینات غیر علمی انجام میدادیم بطور مثال افراد سنگین را روی زانوی خود قرار میدادیم و به اجرای فن میپرداختیم و همین امر موجب آسیبدیدگیام شد.
وی با بیان اینکه استخوانهای زائد گردن خود را در یخچال منزلش نگهداری کرده است اظهار داشت: اولین آسیبدیدگیام مربوط به مسابقات جهانی با حریف ژاپنی بود که گردنم آسیب دید.فرهنگدوست با بیان اینکه پل رفتنهای غیر اصولی باعث چنین آسیبدیدگیهایی شده است تصریح کرد: کشتی برای من سراسر خاطره است یاد استادم مرحوم رحمتاله غفوریان بخیر وی حق بزرگی بر گردن من دارد.
افتخارات ورزشی محمد فرهنگدوست:
- ۷۰ کیلو: حضور در مسابقات جهانی کشتی فرنگی؛ ۱۹۶۶ تولیدو
- ۷۰ کیلو: کشتی فرنگی قهرمانی جهان ۱۹۶۷ بخارست - چهارم
- ۷۴ کیلو: کاپ تاتراس ۱۹۶۹ زاکوپان لهستان - طلا
- ۷۴ کیلو: کاپ تفلیس ۱۹۶۹ شوروی - برنز
- ۷۴ کیلو: مسابقات جهانی ۱۹۷۰ ادمونتون - نقره
- ۷۴ کیلو: بازیهای آسیایی ۱۹۷۰ بانکوک - نقره
- ۷۴ کیلو: مسابقات جهانی ۱۹۷۱ صوفیا - نقره
پاورقی:یکی از ویژگی های منحصر بفرد استاد فرهنگدوست این بود که بر خلاف اکثر آزادکارانی که به فرنگی روی آوردند ایشان از فرنگی به رشته آزاد آمدند. استاد هاشم قنبری پیشکسوت ارزشمند کشتی اصفهان در مورد ایشان می گوید: تنها کسی که در ایران توانست روی من فنون پرتابی اجرا کند استاد فرهنگدوست بود . من در مسابقات گاردم را زیاد نمی بستم و معمولا در کشتی امتیاز میدادم و امتیاز می گرفتم و بقول معروف در کشتی را نمی بستم فرهنگدوست تنها کسی بود که توانست در ابران من را از روی تشک کشتی بکند و سالتو بزند . با افتخار می گویم فرهنگدوست آبروی کشتی فرنگی ما بود.
استاد عزیزم - پهلوان خوبیها - مرد بزرگ کشتی ایران - طلایی مرد آسیا - چهره تابناک ورزش اصفهان
"پهلوان هاشم قنبری"
دهم مهرماه زادروزتان را تبریک و شاد باش می گویم و امیدوارم سایه پرمهر و محبت شما سالیان سال بر سرما کشتی گیران برقرار و پاینده باشد. سرافرازی و سلامتی روز افزون و توفیق شما در همه مراحل زندگی را از پروردگار خواستارم و بجز تشکر و احترام و احترام و احترام نسبت به شما حرف دیگری ندارم. زادروزتان خجسته باد.
شاگرد قدیمی و ارادتمندتان - محسن شیرانی


دهم مهرماه را من به عنوان روز کشتی اصفهان میدانم:
روزی که استاد هاشم قنبری متولد شدند و همچنین زنده یاد پهلوان هوشنگ منتظر الظهور کشتی گیر المپیکی و بزرگ اصفهان در برابر جوخه آتش ایستاد و جاودانه شد(11 مهرماه).

سیمای استاد هاشم قنبری کشتی گیر با سابقه و برجسته اصفهان

پاورقی : به فرقه کثیف و تبهکار رجوی و عناصر مجاهدین خلق هشدار هرگونه سو استفاده از مطالب و عکسهای این تارنما را می دهیم. به هیچ عنوان حق استفاده از اعتبار و وجهه کشتی گیران اصفهان در وبسایت ها و هرزنامه هایتان که محل لجن پراکنی و نامردی است را ندارید.
عکسهای این پست را پیشکسوت ارزشمند کشتی اصفهان استاد "قاسم افشاری" در اختیار ما قرار دادند.
چند وقت پیش یکی از خبرگزاری ها مطلب زیبایی منتشر کرده بود با این عنوان:
شجریان با مهر آمد با مهر هم رفت
در مهرماه جا دارد یادی از خسرو آواز ایران زنده یاد" استاد محمدرضا شجریان" استاد فقید آواز ایرانی کنیم تصنیف زیر را از این جهت انتخاب کردم چون بدون آهنگ و موسیقی است و قدرت تارهای صوتی استاد فقیدمان و زیبایی لحن او را نشان میدهد.این تصنیف را استاد در سالهای پایانی عمر در دانشگاه تبریز اجرا کردند و صدای ایشان در اوج قدرت در اوج صلابت و بسیار گرم و گیراست. امیدوارم لذت ببرید. روحشان شاد و یادش گرامی
مرا عاشقی شیدا
فارغ از دنیا
توکردی ، تو کردی
مرا عاقبت رسوا
مست و بی پروا
تو کردی ، تو کردی

متاسفانه باخبرشدم دوست خوبم "آقا رضا حبیب زاده" از کشتی گیران قدیمی و سابق شهر اصفهان پس از تحمل یکدوره بیماری دار فانی را وداع گفته اند.

عکسی در سال 91 در منزل استاد هاشم قنبری به اتفاق رفقا و "مرحوم رضاحبیب زاده"
سالها با ایشان دوستی و رفاقت داشتم و متاسفانه پس از همه گیری کرونا ویروس از ایشان خبری نداشتم تا اینکه چندی قبل رفقا گفتند بیمار شده و متاسفانه 20 شهریور ماه 1404 برحمت خدا رفتند یادشان گرامی و روحشان قرین رحمت . درگذشت ایشان را به خانواده و رفقا و همچنین پهلوانان و دلاوران (ناحیه 3 ) اصفهان تسلیت می گویم.
محسن شیرانی
شادی روحشان صلوات: اللهم صل علی محمد و آل محمد
در عکس استاد سعید جامعی - فرزند مرحوم حاج مهدوی منش - آقای پهلوان زاده و همچنین آقا بابک دوست گرامی نیز حضور دارند.

ایرنا- رحمان عموزاد با نمایشی درخشان برابر قهرمان المپیک از ژاپن با امتیاز عالی به برتری رسید و مدال طلای مسابقات کشتی آزاد قهرمانی جهان در وزن ۶۵ کیلوگرم را از آن خود کرد.
به گزارش سهشنبه شب ایرنا، دیدارهای ردهبندی و فینال وزن ۶۵ کیلوگرم کشتی آزاد قهرمانی جهان شامگاه امروز در زاگرب کرواسی برگزار شد. در دیدار پایانی این وزن رحمان عموزاد خلیلی نماینده ایران بود که در دیداری انتقامی به مصاف کوتارو کیوکا قهرمان المپیک از کشور ژاپن رفت و مقتدرانه از سد قهرمان ساموراییها گذشت.
این دومین مدال طلای ایران در مسابقات قهرمانی کشتی آزاد جهان در سال ۲۰۲۵ بود.پیش از این نیز امیرحسین زارع به مدالطلای وزن ۱۲۵ کیلوگرم رسیده بود.
در وزن ۶۵ کیلوگرم رحمان عموزاد خلیلی پس از استراحت در دور اول در دور دوم با نتیجه ۱۳ بر صفر اکرام جان خادجی مورادوف از قرقیزستان را از پیش رو برداشت. وی در دور بعد با نتیجه ۱۲ بر ۱ ریل وودس از آمریکا را شکست داد و راهی مرحله یک چهارم نهایی شد.
عموزاد در این مرحله با نتیجه ۶ بر ۵ سوجیت از هند را شکست داد و راهی نیمه نهایی شد. وی در این مرحله با نتیجه ۵ بر صفر پیمان بیابانی کشتی گیر ایرانی الاصل از کانادا را مغلوب کرد و به دیدار فینال راه یافت.
رحمتان بیرحم در دیدار پایانی وزن ۶۵ کیلوگرم با نتیجه ۱۰ بر صفر کوتارو کیوکا قهرمان المپیک از ژاپن را در یک تایم شکست داد و با انتقام شکست پاریس به مدال طلا دست یافت.

